Afgelopen maandag trok Oudegem 1H naar het veld van Latem waar het zijn match van de waarheid moest spelen. Onze spelers hadden één voor één uitgerekend dat één puntje volstond om het behoud in 2e liga te verzekeren. Eenvoudig zou dat niet worden. De kersverse kampioen, Lokerse en de nummer 2, Dilbeek wisten met veel geluk Latem met het kleinste verschil opzij te zetten.

En net als in die vorige ontmoetingen van Latem draaiden de dubbels uit op een razend spannende veldslag. Gert en Michaël waren de eersten die wonnen. Net als de voorbije ontmoetingen was dat meer met werk badminton dan met flitsend spel. Er werd dan ook pas in extremis afstand genomen van Daan en Wout. Bart en Michiel maakten het tegen Karel en Geoffrey nog spannender. Vorige week verloor Michiel al een dubbel met 28-26 in de derde en deze keer wij hij nog beter doen. De 30-29 was bijna in zicht maar in het zicht van de meet trokken we met 27-25 aan het kortste eind.

Een gelijkaardig scenario in de volgende dubbels. Michiel en Michaël kenden een hoge foutenlast tegen Wout en Karel. Een schoonheidsprijs verdiende de match niet maar toch werd er, zij het nipt, gewonnen. Bart en Gert hadden zich tegen Geoffrey en Jeroen in de match geknokt en kregen zelfs twee matchpunten bij 20-18 in de derde set. Deze werden weggewerkt en ook nu moesten we de winst na een spannende verlenging laten aan onze tegenstander.

Drie enkels winnen ging niet eenvoudig zijn, maar met twee waren we ook al content. Zoals verwacht werd Daan opgeofferd door Latem tegen Michiel. Geen nood, dat betekende meteen het 3e punt voor ons. Gert presteerde dan weer ondermaats tegen Jeroen en kon met lood in de benen nooit een vuist maken. Bart en Michaël begonnen gelijktijdig aan de laatste wedstrijden. Voor Bart de zoveelste in de reeks van beslissende enkels. Deze keer deed hij het perfect en ging goed om met de onbesuisde speelstijl van Karel. Toen die ook nog last kreeg van zijn rug kon Bart vrij vlot de winst pakken.

Aan Michaël hadden we de nodige tactische richtlijnen gegeven om Geoffrey te bekampen. Deze werden tot in de puntjes en met veel strijdlust door Michaël opgevolgd. Geoffrey pakte wel de eerste set maar dat had toch krachten gekost want in set 2 sloop er veel afval in zijn spel. In de derde set kon Michaël meteen bij blijven en stilaan nam hij zelfs de bovenhand. Enkele matchpunten werden nog door Geoffrey weggewerkt maar het vierde was toch het goede. Alweer een knappe overwinning voor Michaël.

Door deze 5-3 drie overwinning zijn we zo goed als zeker van de derde plaats in 2e liga A en indien we geen steek laten vallen tegen De Valkaart kunnen we op de laatste speeldag nog om de tweede plaats strijden met Dilbeek. Een leuke extra.

Voor het eerst dit seizoen kan je hier een verslagje van de prestaties van Oudegem 1H lezen. Ondanks de goede prestaties in 2e liga ontbrak tot nu toe de goesting om in mijn pen te kruipen. Nochtans was de ontgoocheling na het 4-4 gelijkspel tegen DZ bij me groot. Niet omdat we slecht speelden, niet omdat we er niet voor vochten, we speelden zelfs goed maar toch voelde het aan als een verloren punt. Mits winst hadden we immers 100% zeker geweest van het behoud. DZ blijft door het spelen met steeds wisselende opstellingen in de minst gunstige papieren zitten, ook Latem, onze volgende tegenstander houden we voorlopig achter ons.

Het begon nochtans voorspoedig tegen DZ. Michiel en Bart wonnen zonder al te veel problemen tegen Kevin en Laurens. Bart liet in dubbel zeker zijn beste badminton van het seizoen zien. Bij mezelf en Michaël draaide het helemaal niet zoals verwacht maar na een portie vechtbadminton konden we toch de winst binnen halen.

Eén van de twee cruciale wedstrijden was de dubbel tussen Michiel en Michael en aan de overkant van het net Matthias en Laurens. Wij wonnen set 1 en DZ won set 2. In de derde waren de lange rally's niet te tellen en de ontknoping draaide uit op een ware thriller. We kregen enkele kansen om uit te maken maar toch kon DZ in extremis met 26-28 de winst pakken.

In de laatste dubbel van de dag knalden Bart en ikzelf zoals we dat vroeger vaak deden op tornooien, het was met voorsprong onze beste dubbel van het seizoen en we versloegen Matthias en Kevin met 21-12 en 21-19.

In de enkels zorgde Michiel voor het gelijkspel. Hij had echter wat extra energie in de vorm van Cola nodig om Kevin opzij te zetten. Michiel kwam nooit in de problemen maar gemakkelijk was het niet. Ikzelf trok tegen Laurens aan het kortste eind. In beide sets verspeelde ik een vroege voorsprong door een te hoge foutenlast. Al is het geen geheim dat de fysieke conditie van die jonge mannen een pak beter is.

Michaël die maakte er in zijn typische stijl een gevecht van tegen Matthias. Het is een stijl die hem al knappe overwinningen opleverden dit seizoen en ook nu dreef hij Matthias tot een driesetter. Daarin ging het licht echter stil uit.

Al de hoop lag nu niet voor het eerst op de schouders van Bart. Hij startte desastreus en stond meteen 11-1 in het krijt. Daarna kwam Bart terug in de wedstrijd. Niet genoeg om de eerste set te winnen maar hij pakte wel de tweede. Kristoff is echter een taaie klant die nooit opgeeft en dat heeft Bart geweten. Bart plooide en brak uiteindelijk net voor de meet. 21-19 voor Kristof.

Na een wedstrijd van 3u15 stond er zo een billijk gelijkspel op het bord. De ontgoocheling overheerste maar maakte daarna plaats voor de tevredenheid over het geleverde spel. Volgende week trekken we naar het veld naar het moeilijk te bekampen Latem. Mits winst blijven we zeker een jaar langer in 2e liga. Maar ook Latem moet winnen om zijn kansen gaaf te houden. Het wordt ongetwijfeld wederom een spannend duel.

Sedert zondag is Oudegem 1H mathematisch zeker van de titel in 3e liga B. Op de voorlaatste speeldag van het seizoen versloeg het Drop Merchtem met 3-5. Hierdoor kan Oudegem 1H onmogelijk bijgebeend worden in de rangschikking.

Over het niveau van onze titelmatch konden we niet echt tevreden zijn, maar dat was achteraf weinig van tel. Tegen Merchtem moesten er wel nog enkele wedstrijden gewonnen worden maar dat leek niet zo'n goede motivatie. Nochtans was Merchtem gebrand om hun off day uit de heen match uit te wissen. En daar slaagden ze zeker in.

Omdat de titel ons eigenlijk niet meer kon ontglippen mogen Bart en Michaël de laatste wedstrijden samen oefenen. En dat liep niet van een leien dakje. Bart zat duidelijk nog in petanque modus en Michaël zoekt door zijn blessureleed naar zijn beste vorm. Een verlies tegen Vital en Bart in drie sets was het gevolg. Gert en Glenn hadden ondertussen voor het eerste punt gezorgd door Jef en Wim te verslaan. In de volgende dubbels liep het al evenmin lekker. De mannen van Merchtem stonden goed  te badmintonnen en we konden beide matchen maar nipt winnen.

We wilden natuurlijk onze titel vieren met een overwinning maar Merchtem gaf zich niet zomaar gewonnen. Glenn won vlot van Vital maar Gert speelde een zwakke match tegen Jef. Bart speelde op zijn beurt tegen Wim zijn slechtste match in jaren maar gelukkig zorgde Mich voor de overwinning. Ook al kreeg hij het niet cadeau van Bart B die strijdend ten onder ging.

Onze titel vierden we daarna rustig met enkele bubbels en een paar exports zoals ze die alleen in Merchtem kunnen tappen. Volgende week sluiten we het seizoen af tegen Lokerse. Daarna is het uitkijken naar onze kampioenenviering waarop we wilde plannen zullen smeden om volgend seizoen in 2e liga te overleven. We nemen alvast onze nieuwste aanwinst, Michiel, mee om hem in te wijden in ons ploegske.

Na de heen ronde zijn de waardeverhoudingen in 3^e liga B duidelijk. Lokerse, Buggenhout en Drop Merchtem proberen de degradatie te vermijden. Wij, Herne en Zwijndrecht zullen uitmaken wie met de titel aan de haal gaat. En het moet gezegd, met een 9 op 10 en een paar riante overwinningen staan we er heel goed voor.

De eerste wedstrijd van de terugronde was meteen een sleutelwedstrijd. We trokken naar het veld van Herne, de nummer 2 in de stand. De ploeg uit het Pajotteland doet het verrassend goed. We wisten natuurlijk dat Herne een te duchten tegenstander was maar ze zetten dit seizoen toch meer stappen voorwaarts dan gedacht. En net dat deed Herne vandaag de das om. Drie van de vier spelers namen deel aan het tornooi van Edingen. Dat leverde enkele knappe prestaties, winst voor Gregory in HEB1 en voor Laurens in HEB2 en HDB2, maar vooral vermoeide benen op.

In de dubbels was nog niet veel van die vermoeidheid te merken. Wij kenden echter een aarzelende start. Nochtans hadden we niets aan het toeval over gelaten en waren we maar liefst 28 minuten te vroeg aanwezig in de sporthal. Aan de opwarming lag het dus niet. Bart en Glenn kwamen hun dipje in de eerste set te boven en wonnen al bij al gecontroleerd van Vincent en Laurent. Gert en Michaël kenden een moeilijkere avond tegen Gregory en Laurens. We toonden te weinig aanvallende agressie  om het goede spel van onze tegenstand te ontregelen.

Een heel ander verhaal in de volgende dubbels. Michaël en Glenn wonnen in twee sets van Vincent en Laurent. Bart en Gert deden hetzelfde tegen Laurens en Gregory. Na een achterstand in de eerste set begon de aanvalsmachine op toerental te lopen.

Met deze tussenstand konden we met een vrij gerust gemoed en vooral zonder stress de enkels aanvangen. Glenn speelde een wisselvallige wedstrijd tegen de ijzersterke Vincent. De eerste set verloor hij zwaar maar in de tweede set speelde hij de pannen van het dak. De derde set moest de beslissing brengen maar daar was die good old foutenlast weer. Vincent stoomde door naar de overwinning.

De tornooiprestaties lieten duidelijk sporen na bij Gregory en Gert kon vlot de eerste set winnen. Iets te vlot misschien? Want daarna ging het tempo de dieperik in en zorgden veel fouten dat een derde set noodzakelijk was. Daarin kon Gert definitief afstand nemen.

Hierna startte Bart aan zijn enkel tegen Laurent maar het was Michaël die als eerste van het veld kwam. Hij had immers op een zeer gecontroleerde manier Laurens opzij gezet en zo het winnende punt binnen gehaald. Bart maakte er een mooie wedstrijd van tegen Laurent. Jammer dat de derde set er eentje teveel was.

Niet getreurd, met een 5-3 overwinning verstevigen we onze leiderspositie in 3^e liga. We tellen nu 3 punten voor op Herne en 2 punten voor op Zwijndrecht. Maar we hebben wel een veel beter wedstrijdsaldo. Volgende week maandag in de topper tegen Zwijndrecht kunnen we het kampioenschap in een definitieve plooi leggen.

In de laatste wedstrijd van de heenronde kreeg Oudegem 1H het bezoek van Drop Merchtem 1H. Deze ploeg verkeert in degradatiezorgen maar toch waren we op onze hoede voor de ervaren rotten van de Vlaams Brabantse gemeente.

We startten onze dubbels bijzonder geconcentreerd en sneden meteen de adem af van onze tegenstander. De mannen van Merchtem haalden niet hun normale niveau en wij gaven hen zo weinig mogelijk kansen om dat goede niveau te bereiken. Dat resulteerde in vier zware overwinningen in de dubbels.

In de enkels bood Merchtem meer weerwerk. Het was Bart die de moeilijkste taak kreeg om Jef te bekampen. Beide talentvolle heren maakten er een spannende pot badminton van die uiteindelijk nipt door Bart gewonnen werd. Gert bracht de score op 6-0 na een eenvoudige overwinning op Guido. Het verlies in de tweede set was accident de parcours te wijten aan de te harde bespanning. Glenn was hierna een pak te sterk voor Vital. Michaël sloot de avond, niet verrassend, maar wel winnend af in drie sets.

Na de heenronde prijkt Oudegem 1H met 9 punten op 10 op kop van de rangschikking. Herne volgt op 1 punt en Zwijndrecht op 2. De volgende wedstrijd tegen de nummer 2 in de stand, Herne, wordt mogelijk beslissend voor de titel.

Oudegem 1H blijft leider in 3e liga B na een eenvoudige 0-8 overwinning op het veld van Lokerse 2H. Herne volgt op één puntje en Zwijndrecht op twee. Buggenhout, Lokeren en Merchtem zitten verwikkeld in de degradatiestrijd.

In het dubbels kenden Gert en Michaël een valse start tegen Dries en Gianni. Zij verloren de eerste set na verlengingen. Hierna werd er mee druk gezet en werd er al bij al vlot gewonnen. In de overige dubbels werd het nooit echt spannend.

In de enkels was het Glenn die het winnende 5e punt scoorde, hij was 2 stappen te snel voor David die nochtans degelijk stond te spelen. Gert is ondertussen doelwit voor iedereen die ooit eens van een A-speler wil winnen. Zover kwam het deze keer gelukkig niet. Dries pakte het tactisch goed aan en Gert kon slechts met wat geluk de eerste set winnen. In de tweede set gaf Dries Gert meer kansen en deze werden in dank aangenomen. Bart kende hierna niet de minste moeite met Paemel, die toch meer een dubbelspeler blijkt te zijn. Thumbs up voor Bart die nagenoeg foutloos stond te spelen.

De moeilijkste wedstrijd was de enkel van Michaël tegen Gianni. Na zijn blessure zoekt Mich nog naar zijn beste vorm. In de eerste set liet hij zich overrompelen door het technisch goede en krachtige spel van Gianni. Na wat tactische richtlijnen en peptalk kon Michaël de bovenhand nemen in de tweede set. In de derde set bleef Michaël zijn spel spelen maar Gianni deed het weer beter. Toch was het Michaël die twee wedstrijdpunten kreeg en het tweede verzilverde.

Vanavond kreeg Oudegem 1H het bezoek van Buggenhout 1H. De bezoekers moesten het doen zonder onze voormalige held: Peter Hermans. Enkelen van onze leden stichtten meer dan 10 jaar terug een fanclub voor Peter die toen in de top 10 van het Belgische badminton vertoefde. Dat niveau haalt Peter nu niet meer maar hij is nog altijd een te duchten tegenstander. Vandaag moest hij echter geblesseerd toekijken van op de supportersbank. Ook Jan de Kinder en Dirk Van De Voorde ontbraken op het appel.

Door deze afwezigen waren we nu op papier waren we nu één klassement sterker dan onze tegenstander. Het was zaak om geconcentreerd te blijven en geen onnodige wedstrijden te verliezen. En zo geschiedde. De dubbels wonnen we vlot, de ene al met wat meer marge dan de andere. Glenn en Bart kenden in hun enkel helemaal geen problemen met hun tegenstander. Gert moest toch een setpunt toestaan tegen Nicolas maar kon dit gelukkig rechtzetten. Michaël begon gecontroleerd een zijn wedstrijd tegen Frederik maar kreeg na verloop van tijd opnieuw last van zijn lies waardoor de wedstrijd vooral een gevecht was tegen zichzelf. Gelukkig kon hij toch met winst afsluiten. Al is het hervallen in de blessure die hem al het hele seizoen parten speelt geen goed nieuws.

Op de 2e speeldag van 3e liga B stond meteen de topper tussen Zwijndrecht 2H en Oudegem 1H op het programma. Voor deze verplaatsing konden we als altijd rekenen op ons basis viertal. Zwijndrecht moest het doen zonder Koen de Cauwer.

Na de dubbels stonden de bordjes in evenwicht. Ergens hadden we daar op meer gehoopt. Glenn en Michaël wonnen vlot van Glenn en Rachid. Glenn deed er samen met Bart nog een overwinning bij. Zij wonnen gecontroleerd van Tom en Glenn. De eerste dubbel die was ondertussen verloren gegaan. Bart en Gert verloren een bloedstollende eerste set tegen Tom en de Fonne. In de tweede set presteerden ze iets te wisselvallig om aanspraak op winst te kunnen maken. Maar het verlies dat het hardst pikte was dat van Gert en Michaël tegen Rachid en de Fonne. Op geen enkel moment vonden ze hun snelheid en agressiviteit van de wedstrijd tegen Herne. Het werd uiteindelijk een lange veldslag die gewonnen werd door het goed spelende duo van Zwijndrecht.

In de enkels hoopten we dat Glenn het vuur aan de schenen van Tom kon leggen. Een serieuze verkoudheid hinderde Glenn vooral in de eerste set. In set 2 nam Glenn een voorsprong maar Tom brulde zich als het ware terug in de wedstrijd. De decibelmeter kleurde bloedrood, zelfs tijdens de rally's. Gert was daarna net als in de gemengde competitie niet opgewassen tegen Glenn. Net als toen was het de vermoeidheid en de conditie die doorslag gaf. De 4-4 kwam er op het bord na vrij eenvoudige overwinningen van Bart tegen Rachid en Michaël tegen de Fonne.

Met een 3 op 4 tegen Herne en Zwijndrecht starten we het seizoen verre van slecht. Volgende week mogen we onze ambities tegen Buggenhout waarmaken. Het wordt alleszins een blij weerzien met onze held en voormalig transferdoelwit, Peter Hermans.

Oudegem 1H zakte vorig jaar uit 2e liga en heeft de ambitie om die plaats zo snel mogelijk weer in te nemen. Om dat doel te verwezenlijken moeten we kampioen spelen in 3e liga B. Een reeks met een pak vertrouwde gezichten. Openen deden we het seizoen tegen Herne 1H. Zij zakten vorig jaar mee uit 2e liga en vernieuwden dit seizoen volledig hun ploeg. Enkel sterkhouder Vincent verscheen nog aan de aftrap. Even zag het er naar uit de onze wedstrijd moest uitgesteld worden maar de beslissing om de wedstrijd toch te laten doorgaan was de goeie want we arriveerden allen, op Bart na, meer dan op tijd.

Na de dubbels stonden we 3-1 aan de leiding. De kapitein besloot om Gert en Gert telkens aan Bart en Michaël te koppelen om het meest kans te houden op 4 overwinningen. Een tactiek die slechts voor 75% lukte. Enkel de dubbel van Bart en Gert tegen Vincent en Laurent ging verloren. Bart was wat op zoek naar zichzelf maar leek de weg kwijt. Gelukkig kon Bart in de dubbel met Glenn zijn trein weer op de rails krijgen en konden zij wel, zij het niet zonder moeite, winnen van Laurent en Vincent. Naast Glenn was Michaël de dubbel'ster' van de avond want zowel aan de zijde van Glenn als Gert won hij van Laurens en Gregory, toch een duo dat dit seizoen zeer aardig voor de dag komt op de B1-tornooien.

In de enkels plaatste Michaël de 4 op het bord door Laurens te verslaan. Het spel was nog niet top maar na Michaël zijn blessure kan je dat nog niet verwachten. Bart was in het enkelspel het spoor weer bijster en had het lastig met het listige spel van Gregory. Duidelijk verlies was zijn deel. Glenn deed wat van hem verwacht werd en zette Laurent in twee sets opzij en zorgde zo voor de overwinning. Gert had zich opgeofferd tegen Vincent maar speelde toch aardig mee, echter niet voldoende om de overwinning wat aan te dikken.

De kop is er af en de eerste overwinning is binnen. Herne bleek zoals verwacht een stevige ploeg en kan zeker een rol van betekenis spelen in 3e liga B. Binnen twee weken moeten we meteen naar het veld van Zwijndrecht, onze grootste titel concurrent.

Een waterkansje op het behoud, dat had Oudegem 1H nog voor aanvang van de wedstrijd. Wij moesten alles winnen en DZ alles verliezen. De eerste opdracht was geen gemakkelijke: winnen van Lokerse. Op het veld van Lokerse kenden we een complete off-day en gingen we met de billen bloot. Vandaag was het tijd voor revanche. Maar die kwam er niet.

Bij Lokerse heerste ook al de einde seizoen stemming. Zij hadden niets meer te winnen of te verliezen. Koppels werden gewisseld en de concentratie was bij enkelen toch net iets minder aanwezig. Wij speelden Gert en Glenn niet samen uit maar telkens aan de zijde van Bart en Michaël. En dat loonde, of toch bijna. Gert en Bart wonnen al bij al vlot van Sander en Buzze. Michaël en Glenn konden het niet afmaken tegen Kasteel en Jordy. In de daaropvolgende dubbels wonnen Bart en Glenn wel weer vlot van Desander en Kasteel. Gert en Michaël konden de defense van Buzze en Jordy net niet kraken. Tweemaal verlies in verlengingen.

In de enkels brachten Glenn en Bart ons snel naar een 4-2 voorsprong. Beide heren speelden degelijk. Maar toegegeven, hun tegenstanders Kasteel en Jordy hun prestatiedrang was niet 100% aanwezig. Gert kon het afmaken tegen Frederic maar faalde. Gert vond geen oplossingen en het geleverde spel was niet goed genoeg. 

Michaël mocht het dan afmaken tegen Buzze. In de heenronde was dit onze enige winstmatch van de avond. Buzze stond echter op scherp. Hij kon nog geen enkel winnen dit seizoen en hij werd door zijn team genoten hard aangemoedigd om zijn balkje op toernooi.nl wat groener te laten kleuren. En dat werkte wonderwel. Al grappend en grollend is Davy het gevaarlijkst. Set één ging dan ook naar de bezoeker. Michaël speelde degelijk maar nam af en toe niet altijd de juiste beslissingen. In set 2 moest Michaël zijn tactiek aanpassen van de ploegmaats en dat loonde. Lange rally's werden gewonnen en af en toe volgde er ook een schitterende drop. Mede door de vermoeidheid daalde het niveau een beetje in set 3 maar verschil werd nooit groter dan enkele punten. Tot de laatste rally bleef het nagelbijten. Op het matchpunt voor Davy haalde Michaël nog alles uit de kast met een duik die eerder in een zwembad thuishoort. Michaël kreeg er geen 10 punten voor maar legde de pluim net over het net. Davy deed dat ook, Michaël kon de pluim toch nog lobben maar Davy maakte het af met een perfect smash. Dik gespeeld van beide heren maar voor Michaël die 4 van zijn 7 gespeelde sets in verlengingen verloor smaakte de nederlaag zuur.

om de traditie verder te zetten, wat hebben we geleerd vandaag?

- We zakken naar 3e liga

- Dit toch wel zuur is

- Zeker omdat het heel leuk spelen is in 2e liga

- De kampioen in 3e niet beter is dan ons (oefenmatchke?)

- We van plan zijn om ons verblijf in 3e tot één seizoen te beperken

- We nog een wedstrijd tegen DZ moeten afwerken

- Daarna nog nog 8 maand moeten wachten om het seizoen aan te vangen

- Nog één jaar en 8 maand moeten wachten om opnieuw in 2e liga te spelen

- Tegen die tijd de cap wel bijna bejaard is

- Iedereen tegen die tijd ook bovenstaande uitspraken vergeten is

Tegen Herne behaalde Oudegem 1H zijn enige overwinning van het seizoen tot nu toe. Toch stond Herne tot gisteren voor ons in de rangschikking. Het kaapte enigszins verrassend al 3 puntjes weg bij de andere clubs, waaronder de kersverse kampioen, Antwerp. Hoog tijd voor ons om ons puntenaantal te verdubbelen en  te laten zien dat we alleszins niet de zwakste ploeg zijn uit de reeks.

Wij speelden als vanouds met ons basis viertal. Herne deed hetzelfde. In de heenronde werden we nog bekampt door 7 verschillende spelers. In de dubbels speelden Glenn en Gert niet samen. Beiden mochten aantreden aan de zijde van Bart en Michaël. 4 dubbels winnen was het ambitieuze doel. Ei zo na lukte het ook. Bart en Gert wonnen vrij vlot van Benjamin en Patrick. Hierna kenden Michaël en Gert nog minder moeite met dit duo. De lange dubbels werden gespeeld door Glenn. Hij mocht tweemaal Vincent en Johan, het sterkste koppel van Herne, bekampen. In de eerste dubbel stonden 4 spelers met een ijzeren defense op het veld. Het gevolg waren lange rally’s en lange sets. De eerste van Michaël en Glenn ging nipt verloren na verlengingen. In set twee kwamen we vroeg op voorsprong en we gaven deze niet meer uit handen. In de derde set leidde het tactische spel van de tegenstander tot enkele misverstanden aan onze kant. Na een goede servicebeurt van Michaël werd de kloof nog bijna gedicht maar de remonte kwam toch net te laat. Hierna trad Glenn aan met Bart. Ze kunnen heel goed samen dubbelen maar doen dit niet altijd. De extra vuurkracht en creativiteit van Bart zorgde voor iets kortere rally’s en vaak iets vlottere punten. Toch werd het scenario van de eerste match bijna herhaald. Wij wonnen nu wel de eerste maar gingen onderuit in de tweede. De derde set ging gelijk op tot 17-17. Toen werd Vincent enkele keren in de fout gedwongen en kon Bart en Glenn de winst pakken.

Bij Herne zijn Johan en Patrick geen enkelspecialisten. Met de 3-1 cijfers op het bord konden we dus met een gerust gemoed aan de enkels beginnen. We konden alle vier de wedstrijden tegelijk aanvangen want Oudegem 5H had zijn wedstrijd tegen Maldeem al winnend afgesloten.

Bart en Michaël verzekerden in geen tijd de overwinningen tegen resp Partrick en Johan. Glenn volgde verrassend snel hun voorbeeld door Benjamin van het veld te vegen. Glenn speelde de pannen van het dak, al liet Benjamin een vrij uitgebluste indruk. Gert ging nog op zoek naar een stunt tegen Vincent. Na vlotte winst in de eerste set ging de tweede set mooi gelijk op. Toch kon Vincent de winst pakken. In de derde set was Gert steeds op achtervolgen aangewezen. Verder dan 17 punten geraakte hij niet meer.

Nu volgen er enkele weken rust. Op 15 april gaan we ons meten met Lokeren om de week erna DZ99 partij te geven.

Wat hebben we geleerd vandaag?

•           Royal Antwerp is kampioen in onze reeks. Proficiat mannen.
•           We tegen de kampioen 2x zicht hadden op een gelijkspel maar toch 2x met 5-3 verloren
•           Herne tegen een verzwakt Antwerp zijn enige overwinning van het seizoen behaalde
•           Herne volgend jaar 2 ploegen in derde liga heeft
•           Wij ook waarschijnlijk
•           Patrick en Johan de eerste ploeg van Herne vaarwel zeggen
•           We toch nog altijd onder de indruk zijn van Johan zijn defensieve kwaliteiten
•           De defensieve kwaliteiten van onze mich en Glenn ook best aardig zijn
•           Patrick graag het gevoel heeft dat hij bewogen heeft na zijn enkel
•           Na de eerste set tegen Bart dat gevoel niet had
•           Patrick graag B2 wil worden
•           Hij nog maar 2 dubbels won dit seizoen in den B1
•           Eentje tegen Michaël en Cedric
•           Van ons mag hij B1 blijven
•           Onze cap nog altijd geen enkel won
•          Mochten de enkels nu eens in één set beslecht worden
•           Maar laat ons vooral positief blijven ;)

Afgelopen zaterdag stond de zwaarste verplaatsing van het seizoen op ons menu. Onze tegenstand heette DZ99, het aanvangsuur, 9u op zaterdagochtend. Michaël die besloot de latten om te binden waardoor we wederom Nils in onze rangen sloten. Aan de andere kant van het net Thijs Demeyere, Matthias Raepsaet, Lode Devos, Michiel Filliaert en Thomas Raepsaet. Die laatsten speelden voor het eerst dit seizoen. Zeker de toevoeging van Michiel is in dubbel een versterking voor de West Vlamingen. 

Omdat we maar beter goed voorbereid naar Zwevegem kon vertrekken had de ploegkapitein een uitgebreid ontbijt voorzien. Uitslapen was er niet bij, iedereen verscheen netjes op het appel iets voor half 8. Na dat de magen gevuld waren trokken we met de afgekeurde wagen van Bartjes. We arriveerden tijdig voor de uitgebreide opwarming maar omdat de shuttles niet werden gevonden hadden we ook genoeg tijd om weer af te koelen. Tot nu toe liep de voorbereiding perfect.

Gert en Nils speelden de 4e dubbel tegen Michiel en Thomas. Volgens het tactische plan moest deze wedstrijd gewonnen worden. En zo geschiedde. In de eerste set waren we een pak beter dan onze tegenstanders, die een pak fouten maakten. In de tweede set speelden we veel te defensief. Toch schoten we net op tijd wakker om de winst te verzekeren. Ondertussen waren Glenn en Bart bezig met het fabriceren van en stunt van formaat. De cap had besloten om beiden nog eens te laten dubbelen. In competitie dateerde hun laatste goeie wedstrijden al van enkele jaren terug. Maar een match die niet gewonnen moest worden kon wel eens voor de klik zorgen. Glenn en Bart deden het goed. Ze wonnen zelfs redelijk vlot de eerste set tegen Thijs en Lode. Al was de tegenstand nog niet zo goed wakker. Ook in de tweede set namen onze mannen een voorsprong. Jammer genoeg kon deze net niet verzilverd worden. In de derde set was de veer gebroken en ging de wedstrijd naar DZ, toch een goeie match van de onzen.

Daarna mochten Nils en Bart de arena in. Toegegeven, deze dubbel was een beetje een opoffering. Maar toch speelden onze rakkers vrij goed mee. Al zat het er niet in om echt aan te klampen. De match die echter gewonnen worden was die van Glenn en Gert. Zij namen het op tegen Matthias en Michiel. Glenn en Gert wonnen al enkele tornooien maar moesten het nog niet zo vaak opnemen tegen spelers van het niveau van Michiel en Matthias. Set 1 ging vlot naar de tegenstand. In de tweede set kwamen we vanonder de druk uit en konden we het tij keren. De derde set moest beslissing brengen maar daarin liepen we telkens enkele punten achter de feiten. Op het einde drongen we nog even aan maar we moesten de winst aan de tegenstand laten. 

Met een 3-1 achterstand leek een stunt veraf. Bart begon als eerste aan zijn enkel tegen Lode. In de eerste set speelde Bart wisselvallig. Uiteindelijk moest hij nipt de duimen leggen. In de tweede set kon Bart nooit een vuist maken en speelde hij ongeïnspireerd. Vlotte winst voor Lode. Glenn die mocht het opnemen tegen Matthias, die versloeg vorige week nog Vlaams B1 kampioen, David Hesters. Glenn mocht het ondervinden. Net als Bart kon hij in de eerste set goed aanklampen. Toch moest hij de winst laten aan Matthias met 21-19. In de tweede set stond er geen maat meer op de West-Vlaming. Gert offerde zich op tegen Thijs. Toch liet hij het niet na om enkele knappe punten te maken tegen Thijs die Gert rustig liet meespelen. Nils die redde dan weer de eer in onze enkels. Na een haperende start in de eerste set nam hij het commando over in de tweede set. In set drie stoomde hij vlot door naar winst.

Ook hier hoopten we heel diep vanbinnen op een kleine stunt. Die kwam er echter niet want DZ was een te sterk voor ons. Met een 2 op 8 wordt winst in de volgende thuismatch tegen Lokeren een must.

De competitie was amper 3 speeldagen oud en nu al stond er een 4-punten match met het oog op het behoud op het programma. Onze eerste matchen gingen we immers de boot in tegen sterkere ploegen. Vandaag trokken we naar Herne, een ploeg die we achter ons moeten houden als we ons verblijf in 2e liga willen verlengen. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Voor de eerste keer verscheen Herne aan de aftrap met zijn basis 7-tal. Ze hebben daar wat dubbel en enkel specialisten. Wij speelden dan weer met ons basis viertal.

In de eerste dubbel van de avond namen Michaël en Bart het op tegen Vincent en Johan. De tegenstand was net iets te sterk voor Bart en Michaël. Verlies in twee sets was het gevolg. Glenn en Gert hadden geen tornooi maar wel 2 nachtelijke braspartijen in de benen. Gelukkig werden deze al bij al goed verteerd en kon de wedstrijd tegen Patrick en Gert winnend afgesloten worden. Vooral in de eerste set bod het duo uit Herne veel tegenstand.

Dubbel 3 en 4 zouden wel eens de match kunnen beslissen. Toen we beide wedstrijd met een verliesset begonnen was het even slikken. Bart en Gert lieten een mooie voorsprong vakkundig glippen. In set 2 kwam de motor van Gert en Bart goed op gang en werd vlot de winst gepakt. In de beslissende set gingen Gert en Bart op hun elan door en versloegen zo Gert en Johan vrij eenvoudig. Bij Glenn en Michaël zagen we ongeveer een gelijkaardig scenario. De eerste set tegen Patrick en Vincent ging vrij nipt verloren. Na deze wake up call namen Glenn en Mich het heft in handen en wonnen ze de tweede en derde set vrij nipt.

We begonnen met een voorsprong aan de enkels. Dat leek ons een goede uitgangspositie. Vorig jaar verloren we hier immers de 4 dubbels en kwamen we in de enkels nog terug tot 5-3. Vandaag zou ook dat even anders worden. Door de opstelling van beide ploegen zagen we enkele match ups die we nog nooit voorheen zagen. Zo mocht Michaël het niet eens opnemen tegen Vincent. Jammer voor ons, want Michaël is toch een beetje het zwarte beest van Vincent. Glenn mocht Vincent dan maar partij geven en dat was geen cadeau. In de eerste set haalde Vincent een heel hoog niveau. Glenn leek zelfs kans te maken op een heel vroeg paasei. Gelukkig werd de eer gered. In de tweede set vond Glenn opnieuw zijn ritme en we wisten vooraf dat Vincent het hoge niveau niet zou kunnen blijven etaleren. Glenn toonde zijn veerkracht en sleepte een derde set uit de brand. Daarin ging het gelijk op tot Vincent toch weer net iets beter begon te spelen. De kloof was gemaakt en Glenn kreeg ze niet meer dicht.

Michaël mocht voor het eerst dit seizoen tegen een 'haalbare' kaart spelen. Dat uitaard met alle respect voor zijn tegenstander, bergmarathonman, Bart Vandoorne. Dries Van Dyck en Flor Spanhove zitten nog net in een andere categorie. Maar Bart die kan ook niet slecht enkelen natuurlijk. Vorig jaar won hij van Glenn en Bart. Michaël liet echter zien dat zijn vorm goed is en won al bij al vlot in twee sets. De voorspelling van de kapitein: winst na verlengingen in de derde set kwam zo niet uit.

Die kapitein, Gert, nam het op tegen Antoine Keustermans. Gert had zijn tegenstander een beetje onderschat en speelde nooit echt op niveau. Antoine speelde meer gedreven, dat was duidelijk te merken aan de overwinningskreten na elk punt. Uiteindelijk juichte Antoine 42 keer en droop Gert, met het hoofd naar beneden, af.

De overwinning die zo dichtbij leek, was plots veraf. Bart mocht het in de beslissende match opnemen tegen Benjamin Braem. Ook al kwam Benjamin pas terug uit blessure, een cadeau was het allerminst. In de eerste trok Bart aan het kortste eind. Na enkele hoopvolle blikken richting de bank besefte Bart dat alle druk op zijn schouders lag. Hij mocht de match niet laten gaan en moest nog vol aan de bak. Gelukkig had Benjamin een fysiek dipje en zo kon Bart de wedstrijd beginnen domineren. Hij speelde zijn eigen tempo en maakte een pak knappe punten. Na vlotte winst in de tweede set klampte Benjamin weer meer aan in de derde set. Bij een 16-16 stand kon Bart echter de beslissende kloof slaan en pakte hij de winst voor Oudegem. Een mooie prestatie van Bart die ons de overwinning bezorgde en voor zichzelf ook een hele opsteker is.

Na een weekje rust volgt de lastigste verplaatsing van het seizoen binnen 2 weken. Dan trekken we om 9u op zaterdagochtend naar de sporthal van Zwevegem waar we de titelkandidaat DZ99 gaan bekampen.

In zijn 2e match van het nog prille seizoen moest Oudegem 1H het opnemen tegen Pluimplukkers 2H. Deze ploeg zakte van 1e liga en veranderde in het tussenseizoen van invulling. Door de examens konden dubbelspecialist Kris Dendoncker en seizoensrevelatie Stijn Lekens er niet bij zijn. Hun plaats werd vakkundig ingenomen door ouwe getrouwe Dieter De Cleene en de immer sympathieke Vlaamse kampioen in de B1 reeks, David Hesters. Samen met Flor Spanhove, Geert Gabriel en Arno Temmerman vormden zij een stevig geheel. Bij het zien van de opwarming kreeg ons geloof in winstkansen meteen een ferme knauw.

Bovendien kampten we zelf met de nodige selectieproblemen. Bart verkoos de geur van het gras en ging de sfeer opsnuiven tijdens Anderlecht - Brugge. Hij zou vervangen worden door Nils en Peter. Maar die laatste haakte gekwetst af na de wedstrijd van 2H. Ook Nils had al 2 matchen in de benen in 3e liga. Voor Gert en Glenn zag het er lange tijd naar uit dat ze niet tijdig in Gentbrugge gingen geraken. De start van de finale in het heren dubbel B1 in Loverval liet wel heel lang op zich wachten. Gelukkig werd deze in twee sets afgewerkt en werd Gentbrugge na een snelle douche en een rit van iets meer dan 100 km net op tijd bereikt. Tijd om te eten was er evenwel niet.

Genoeg uitvluchten, naar de wedstrijden. Nils en Gert moesten nog in het ritme komen tegen Dieter en Flor. Na de eerste set die er één was om snel te vergeten knokten Gert en Nils zich opnieuw in de match. In de beslissende set was het toch het pluimplukkers duo dat onder invloed van een zeer solide Flor de bovenhand kon nemen. Op het veld daarnaast bekampten Michaël en Glenn, David en Arno. Bij het rusten op 11 hoorden we telkens een geruststellende voorsprong in beide sets. Toch werd deze tot tweemaal toe ei zo na weggegeven. Gelukkig voor ons trokken Glenn en Michaël toch aan het langste eind.

De volgende dubbels konden niet samen gespeeld worden. Het was nu de beurt aan Gert en Glenn om hun parcours van de tornooien van De Nekker en Loverval voort te zetten. En dat viel toch wel wat tegen. De fysieke en mentale vermoeidheid begon door te wegen en de ijzeren defense van Geert en Flor kon niet ontregeld worden. Er werd nog gestreden tot het eind maar toch moesten we tweemaal met het kleinste verschil het onderspit delven.

Ondertussen gaf Nils het beste van zichzelf tegen Dieter. Na wat gekrijs en geschreeuw kon Nils zich toch wat in de match werken. Maar Dieter is een machine die je niet zomaar ontregeld. Het werd uiteindelijk een logische overwinning voor Dieter.

Hierna mocht Nils opnieuw de arena in, deze keer met Michaël aan zijn zijde. Samen namen ze het op tegen Geert en David. Nils en Michaël speelden ijzer sterk maar kwamen net te kort. Ook zij verloren tweemaal met het kleinste verschil.

Glenn die nam het op tegen Arno. Normaal mocht dit geen probleem zijn voor Glenn. Toch zagen we Arno de eerste set winnen. De vermoeidheid speelde Glenn duidelijk parten. Glenn spartelde zich erdoor en kon toch vrij vlot Arno opzij zetten.

Het was dus rekenen op Gert en Michaël om het gelijkspel af te dwingen. Maar eigenlijk wisten we al vooraf dat dit een onbegonnen zaak was. Gert had niet de tijd gehad op zich op te laden voor een stunt en ook de jus in de benen ontbrak. David speelde ook niet geweldig waardoor de score in de eerste set nog toonbaar was. In de tweede set doofde de kaars van Gert snel en was het verlies een feit. Michaël vocht wel nog voor wat hij waard was tegen Flor maar ook hier moeten we stellen dat Flor gewoon te sterk was.

Dubbele gevoelens na de wedstrijd. Enerzijds heerste er een gevoel dat we onze kansen niet optimaal hebben verdedigd. Zeker in de dubbels zat er een beetje meer in. Anderzijds stond er aan de andere kant van het net een steengoede ploeg. De vervangers waren bovendien ongeveer gelijkwaardig aan de ontbrekende basisspelers waardoor je kan stellen dat er met dit Pluimplukkers zeker rekening zal moeten gehouden worden. Vooral in de enkels is het team heel sterk. Maar ook in de dubbels kunnen Kris en Geert de jonge mannen op sleeptouw nemen.

Na een rampzalige eerste seizoenshelft in dewelke onze ploeg af te rekenen had met meerdere blessures en op een batterij aan invallers moest beroep doen (Peter, Bart, Matthias, Davy ,… ) was ons goed voornemen voor het nieuwe jaar weg te raken van de laatste plek. Dat dit niet zonder slag of stoot zou gaan, daar twijfelde niemand aan. Maar de wil was er en waar een wil is, is een weg. We namen het helaas op tegen de eerste in de stand: Buggenhout. Je weet wel die ploeg met de sterkste Peter uit Oost-Vlaanderen (Neen niet Butseraen, noch Nees, maar Hermans.  ).

In de dubbels namen de Verwaerens het op tegen Peter/Raf. De “Goliath-tandem” had het niet onder de markt met de Verwarens, en het werd een gevecht dat helaas in 3 sets verloren werd.  Ondertussen hadden Tom & Born de bordjes gelijk gebracht door vlot te winnen van de 2 oude rotten Jan/Dirk.In de volgende match liep het bij hen echter voor geen meter & ze werden pif poef paf opzij gezet door Nicolas VD Voorde en Raf.  Dat Kevin kan badmintonnen dat wisten we al, lijkt hij daar soms zelf wat aan te twijfelen. In de laatste dubbel speelde Kevin (met Roel) beresterk tegen Peter/ Dirk, kregen zelfs een matchbal, maar een beetje onervarenheid en 2 jammerlijke foutjes zorgen dat we met een 3-1 achterstand aan de enkels moesten beginnen.

Maar ons meesterbrein Roel had een plan… tijdens de vakantie (wat moet een leraar anders met al die vrije tijd) had hij alle heen matchen geanalyseerd en kwam hij op met een gewijzigde opstelling. Zelf offerde hij zich op tegen Peter. Tja als je de enige B1 bent in de ploeg kan dat al eens gebeuren… Niet getreurd, ondertussen had Roel gekozen om Jan de arena in te sturen tegen Raf. De eerste set werd gewonnen, de 2de onbegrijpelijk (toch op van op de bank gezien) verloren met 21/19. Daardoor zag Sies, die zelf zijn eigen geheime plannetje klaar had, zijn voorbereiding de mist in gaan.

Kevin maakt korte meppen of metten met Jan buyle. 21/9 21/12 droog in de ... , pardon werd hij wandelen gestuurd. Ondertussen had de 2de set bij Raf wel zijn tol geëist en vroeg in de 3de set werden we door het (nood)lot wat geholpen toen Raf moest opgeven met een enkel/voet blessure. Uiteraard wensen we hem véél beterschap. Het werd dus 3-4. Net datgene waarop Sies zat te wachten….
Een match met inzet op centre court. De tegenstand zou echter niet van de minste zijn. Bjorn mag dan wel terug in goede doen zijn en bijna terug B1 zijn, zijn tegenstander had ook al het B1 klassement binnen. De strijd kon beginnen.

In de eerste set nam Bjorn het voortouw, maar stilaan kwam de 14 jaar jongere Nicolas beter in de match en kon hij met diepe slagen Bjorn in het defensief duwen. De voorsprong smolt weg als sneeuw voor de zon en op 18/20 brak de veer bij Sies toen (on)bewust en vol jeugdig enthousiasme Nicolas  zijn drang om te winnen tijdens de rally begon uit te roepen. Sies ontplofte, kookte over en diende zijn jonge tegenstander van antwoord, maar het mocht niet meer baten. Maar wie Sies kent , weet dan dan de match kantelt. Hij riep alle Siberische goden aan de  Sjarapova in hem kwam naar boven. De 2de set walste hij over de tegenstand. Een 3de set moest om 22.40 de doorslag brengen. Daarin waren beide spelers aan elkaar gewaagd. Sies speelde listig en had de zuiverheid in zijn slagen teruggevonden. Maar Nicolas vocht voor elke bal en voor elk punt. Met het einde inzicht slopen een paar fouten in Sies zijn racket en Nicolas liep uit naar 19/17. Maar met de rug tegen de muur is Sies het gevaarlijkst. Met gedurfd badminton werd het 19/19 en met 2 smashes trok hij zowaar het laken naar zich toe: 21/19. Bloed, zweet en gekreun heeft het gekost maar het 2de punt is binnen. En dat werd uiteraard gevierd. In onze volgende match gaan we weer ons punten aantal verdubbelen!

Sjarapova

Afgelopen zondag begon Oudegem 1H aan zijn seizoen in derde liga. Zoals je in de seizoenspreview kon lezen kreeg Oudegem 1H onmiddellijk het bezoek van Royal Antwerp, één van de sterkste teams uit de reeks. Het team van kapitein Wannes Ruts werd vervolledigd met Felix Verbeeck, Dries Van Dyck en Thomas Maes. Bert Schnabel mocht de avond doorbrengen achter de schoolboeken. Wij traden aan met ons basis viertal. Ondertussen zijn we de studieboeken al even ontgroeid. 

Antwerp koos er voor om zijn sterkste duo niet op te stellen. Wannes en Dries treden samen aan in 2e nationale. Vanavond speelden ze beiden met Felix en Thomas. In de eerste dubbel van de avond mochten Michaël en Glenn het opnemen tegen Wannes en Thomas. Er werd verloren in twee sets, al waren de scores nipt. In de dubbel tussen Gert en Bart en Felix en Dries ging het er al even spannend aan toe. Bij Bart en Gert verliep het wat rommelig en de eerste set werd weggegeven. Vlotte winst in de 2e set zorgde ervoor dat een 3e de beslissing moest brengen. Daarin konden Bart en Gert het laken naar zich toe trekken.

De vierde dubbel werd gespeeld door Bart en Michaël. Aan de andere kant van het net stonden nu Thomas en Dries. Het was nog even afwachten hoe de combinatie Michaël-Bart zou werken want zij zijn met voorsprong ons minst ingespeelde duo. Enigszins verrassend wonnen Bart en Michaël de eerste set. Daarna lieten de Antwerpenaars toch hun klasse zien. De top B1's trokken het laken naar zich toe. Al was het verweer van Michaël en Bart meer dan goed te noemen. Gert en Glenn speelden tegen Wannes en Felix. Na enkele enorm lange rally's in de eerste set konden Gert en Glenn een kloof slaan. Dit niveau werd aangehouden tot de helft van de 2e set. Toen slopen er foutjes in het spel en aan de andere kant hadden Wannes en Felix een muur opgetrokken. Gert en Glenn verloren de tweede set. In de derde set werd er met het nodige vechtbadminton het nodige geroep maar met heel veel vechtlust de overwinning binnen gehaald. 

Daarna was het aan Michaël om aan zijn enkel tegen Dries te beginnen. Hierover kunnen we kort zijn. Dries was een klasse te sterk en Michaël werd van het kastje naar de muur gestuurd. Hopelijk verzilvert Dries zijn talent want nu lijkt hij zelf niet in zijn kunnen te geloven. Dacht meenden we toch te horen tijdens den après. Wij waren alleszins onder de indruk. 

Het was aan Bart om de bordjes weer in evenwicht te brengen. Tegen Thomas liep het niet van een leien dakje. Bart zit niet in zijn beste enkel periode en had ook last van een opspelende verkoudheid. Thomas wisselde zoals vaak schitterende pluimen af met rare beslissingen. Toch was de weerstand van Bart niet voldoende om de winst te pakken.

Glenn en Gert moesten dan de bordjes maar in evenwicht brengen. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Glenn trad aan tegen ex A-speler Felix en Gert moest het opnemen tegen A-speler Wannes. Glenn was het eerst klaar met zijn wedstrijd. Hij speelde verstandig en kon de winst pakken in twee sets. Gert deed de hoop opleven door de eerste set tegen Wannes te pakken. In de tweede set was Wannes net iets beter. Hierdoor zou een derde set beslissing moeten brengen. Door een te hoge foutenlast liep Wannes uit. Gert vocht zich nog een beetje terug maar de voorsprong was te groot. 

Antwerp won nipt maar verdiend deze eerste ontmoeting van het nieuwe seizoen. Wij speelden op een hoog niveau en alle wedstrijden waren heel intens. Hopelijk kunnen we deze lijn voorttrekken volgende week op het veld van Pluimplukkers.

De meeste van onze clubgenoten hebben er al een seizoenshelft opzitten. Voor de heren van de eerste ploeg van Oudegem begint komende zondag pas het echte werk. Dan starten ze aan hun 3e seizoen in 2e liga, Vlaanderen's op één na hoogste reeks in de heren competitie. En Oudegem 1H wil dit jaar graag meer doen dan enkel het behoud verzekeren. Uiteraard blijft dat het eerste doel, maar het viertal van Aaghem wil liefst zo hoog mogelijk eindigen in de rangschikking.

Op zondagavond 8 januari krijgt Oudegem onmiddellijk het bezoek van Royal Antwerp 1H. Deze ploeg van ervaren spelers en jonge talenten is zeker een outsider voor de titel. Dries Van Dyck, Thomas Maes en Bert Schnabel moeten voor de nodige vuurkracht zorgen. Kapitein, Wannes Ruts, zal de jonge garde ongetwijfeld in het gareel laten lopen. En als er iemand onbeschikbaar is dan kan den Antwerp rekenen op stevige invallers genre Steven Vermeulen of Ralf Smet.

De titelkandidaat dit seizoen is DZ99. Deze promovendus kan rekenen op de meest getalenteerde speler uit de reeks. De naam Thijs Demeyere doet ongetwijfeld een belletje rinkelen. Samen met Matthias Raepsaet, Lode Devos, Kevin Desloovere en Michiel Filliaert vormt DZ de sterkste kern in onze reeks. Al is het afwachten of de oud gedienden zomaar hun plaats gaan afstaan. Daarnaast speelt DZ zijn thuiswedstrijden op zaterdagochtend om 9u. Ons lijkt ons dit eerder een uur om de duiveltjes van de plaatselijke voetbalclub te gaan bekijken. Door dit belachelijke speeluur wint DZ ongetwijfeld enkele punten in de titelrace.

En dan komen we aan het grote hoopje concurrenten voor BC Oudegem. In de eerste plaats is er het team van Lokerse 1H. Met hen vochten we de voorbije jaren al enkele intensieve duels uit. Lokerse zag wel sterkhouder Sam Van den Broeck vertrekken naar Lebad. In de plaats kwam Dieter Deweerdt. Samen met vaste waarden Kasteel, Desander, Van der Sypt en ongetwijfeld ook Buzze vormt Lokerse een degelijk en homogeen team.

Met de ploeg van Herne is het altijd een blij weerzien. Veel tornooien spelen doen de spelers van de oudste ploeg uit de reeks niet meer maar badmintonnen kunnen ze wel nog. Dat mochten we vorig jaar al aan de lijve ondervinden. Vooral in de dubbels is het opletten met het defensieve spel van de Vlaams Brabanders. In het enkel moeten Benjamin Braem en Vincent Stradiot voor de punten zorgen.

De laatste concurrent voor ons is het 2e team van Pluimplukkers. Dit team dat zakt uit 1e liga lijkt verzwakt ten opzichte van vorige jaren. Enkele spelers stegen naar de 1e ploeg en enkelen haakten af. Zo wordt Wim Van Hoeymissen ploegkapitein en wordt de ploeg aangevuld met enkele jongere spelers. Hoe de basisopstelling van deze ploeg er zal uitzien blijft nog even koffiedik kijken. Gelukkig is de cap een speler van principes en wil hij het liefst zo weinig mogelijk met invallers spelen, dat kunnen we enkel toejuichen. Mogelijk namen die we op het wedstrijdblad mogen verwachten zijn Stijn Lekens, Sven Vlerick, Wim zelf, Geert Gabriel, Arno Temmerman, Arno Boonants.

En dan rest er ons enkel nog te kijken naar onszelf. Onze eigen prestaties op de tornooien doen vermoeden dat we iets beter gewapend zijn voor de strijd dan de vorige jaren. Michaël groeide verder als zeer degelijke enkelspeler. Zo schreef hij het tornooi van Plumula op zijn naam en behaalde de finale in Herne. Gert en Glenn spelen in enkel nog wisselvallig al zal de motivatie hier ook mee te maken hebben. Bart wisselde in de gemengde competitie teveel goeie momenten af met minder goeie.

In het dubbelspel zijn Glenn en Gert bezig aan het beste seizoen uit hun carriere en staan bovenaan de B1 ranking. Samen met Bart vormt Gert ook een geroutineerd duo. Glenn en Michaël wonnen op hun beurt in 4Ghent en haalden de finale in de Mintons. Hopelijk volstaat dit alles om er weer een geweldig, intensief, sportief en spannend seizoen van te maken.

Oudegem 1H - 2e Liga

Gert Piqueur (B1)

Bart Roels (B1)

Michaël De Saedeleer (B1)

Glenn Van Schuerbeeck (B1)

Oudegem 2H - 3e Liga

Nils Ottoy (B1)

Cedric Cooreman (B1)

Lens Meyvaert (B1)

Bart Cleven (B1)

Peter Butseraen (B2)

Oudegem 3H - 1e provinciale

Roel Verwaeren (B1)

Bjorn De Smet (B2)

Jan Verwaeren (B2)

Kevin Van Nuffel (B2)

Tom Dierickx (C1)

Oudegem 4H - 3e provinciale

Davy Van Ransbeeck (B2)

Jan Guns (C1)

Jurgen De Coensel (C1)

Kris Van Bastelaer (C1)

Tim Vandenberghe (C1)

Andy Temmerman (C1)

Oudegem 5H - 3e provinciale

Diederick Vermeir (C2)

Koen Baeyens (C2)

Chris Heireman (C2)

Stijn Peersman (C2)

Jurgen Goossens (C2)

Oudegem 6H - 5e provinciale

Yoni Van Geert (C2)

Davy Blondeel (D)

Eddy De Nil (D)

Yannick Ledegen (D)

Filip L'Ecluse (D)

Paul De Smet (D)

Oudegem 1H nam het in de laatste match van het seizoen thuis op tegen Herne 1H. We hadden nog iets goed te maken tegen onze tegenstanders. Ginder verloren we immers al onze dubbels met duidelijke cijfers. Er werd ook nog gestreden met inzet. De derde plaats kon nog door ons veroverd worden indien we met 6-2 zouden winnen. Patrick had dat allemaal feilloos berekend. Michaël die keek vooral uit naar de pitta’s die we gingen bestellen om onze laatste match te vieren.

En het werd een lange avond. Bij het bekijken van de opstelling bleek dat er geen enkele dubbel gelijk kon gespeeld worden. Ook enkele aanpassingen zouden geen zoden aan de dijk brengen. Dan maar beginnen met de eerste dubbel. Hierin werd meteen de toon gezet voor de volledige avond. Het werd een nagelbijtende thriller waarin Gert en Bart met 26-24 in de derde set verloren tegen Johan en Gert. In de tweede dubbel zetten Michaël en Glenn de situatie weer recht. Met goed gevarieerd badminton konden ze de winst pakken tegen Johan en Patrick. Gemakkelijk ging dat niet Het werd 21-18 in set 3. Ondertussen had Bart zijn enkel nipt verloren met tweemaal 21-19 tegen voormalig bergmarathonloper Bart. Onzen Bart had net iets minder conditie.

Voor het eerst sinds lang liet ik Glenn en Bart nog eens samen spelen. Ze moesten immers nog wat trainen voor ons tornooi. Het lukte bij hen wonderwel vanavond. Een gemakkelijke overwinning was hun deel. Michaël won ondertussen vlot zijn enkel tegen Patrick en Glenn zorgde voor het gelijkspel door Johan gemakkelijk te verslaan.

In de vierde dubbel verloren Michaël en Gert de eerste set tegen Patrick en Benjamin. De tactiek werd bijgesteld en de lengte van de rally’s ging nog omhoog. Voor Patrick was dit echter teveel van het goed want we konden hem goed viseren. De tactiekswijziging werkte perfect en we wonnen vlot set 2 en 3. De overwinning was binnen.

Ondertussen werden de pita’s besteld en begonnen Benjamin en Gert aan de laatste wedstrijd van de dag. En die match die bleef maar duren. In set één nam Gert een goede voorsprong maar kuitenbijter Benjamin knokte zich terug en pakte nog de winst. Lange rally’s in de tweede set en met geduldig badminton bracht Gert Benjamin aan het wankelen. Tot Benjamin’s wanhoop sleepte Gert een derde set uit de brand. Ontevredenheid op de bank want zij wilden met een frisse kop de pita’s en durum’s verorberen. Alvorens Benjamin en Gert aan de derde set begonnen braken ze eerst nog het wereldrecord synchroon hijgen. Jammer genoeg was er geen deurwaarder in de zaal. In set drie bleef het ongemeen spannend. Tot hilariteit van de bank werd er gedraaid bij een 11-10 score. Ondertussen verlieten de dames die op een gelijk uur begonnen al de cafetaria. Beireken was ook de wanhoop nabij want de jongen had echt geen zin om de cafetaria uit te baten vandaag. Reeds bij aankomst van de mannen van Herne vroeg hij of het een lange avond zou worden. Het antwoord was dus degelijk: Ja!. Goed weer naar het badminton. Het werd nog 12-12 en toen begon Benjamin het verschil te maken. Of beter, het lijf van Gert wou niet meer mee. Het goede spel van Benjamin en de om de hoek loerende krampen zorgden ervoor dat Benjamin uitliep en de winst pakte.

Ondertussen was het bijna half 12 en zocht iedereen halsoverkop de douche op. De pitta’s werden geserveerd, enkele pinten, kriekskes en cola’s werden verorberd. Er werd nog in sneltempo verbroederd met de mannen van Herne maar om half 1 maakte Robert een abrupt einde aan de avond met de mededeling: het is bedtijd. Het was en plezante avond!

Nog even meegeven dat we door de 5-3 winst net de derde plaats aan Herne moeten laten. We eindigen samen mooi gelijk met 11 punten en daar zijn we beiden tevreden mee. Door deze overwinning kunnen we ook zeggen dat we tegen alle teams in onze reeks eenmaal gewonnen hebben. Punten die we vooral thuis verzamelen. De Oudegemse sporthal bleek een oninneembare vestiging. Enkel tegen de laatste, Wit Wit Ronse, lieten we een puntje liggen.

Oudegem 1H ging met 8-0 de boot in tegen een te sterk Lebad. In de heenronde konden we nog zorgen voor een stunt van formaat door een verzwakt Lebad met 5-3 te verslaan. Lebad, dat op revanche belust was, gaf deze keer geen cadeau's.

Gert en Glenn verloren logischerwijs hun dubbel tegen Roel en Kristof, een duo dat, mochten ze samen tornooien spelen, regelmatig ver zou geraken op de tornooien in de A reeks. Cedric en Bart speelden niet goed tegen Laurens en Wout en verloren in 2 sets. In de volgende matchen was het iets beter. Gert en Bart konden net geen 3e set uit de brand slepen tegen Roel en Wout. Michaël en Glenn speelden zoals zo vaak heel degelijk en verloren pas met 21-18 in de derde set van Jan en Kristof.

Cedric mocht als eerste zijn enkel afwerken. Hij verweerde zich kranig maar hij had geen verweer tegen de sneltrein van Wout. Bart probeerde te stunten tegen Roel maar hij vond zijn draai helemaal niet. Enkel in de tweede set kon hij een beetje aanklampen. Gert speelde een goeie match tegen Kristof. De eerste set ging nipt verloren maar de tweede werd gewonnen. In de derde set schoot Kristof toch wakker en pakte alsnog de winst. Glenn die de licht gekwetste Michaël verving speelde ook drie sets, dit tegen Laurens. Op het eind moest Glenn echter ook aan het kortste eind trekken.

In onze laatste wedstrijd van het seizoen proberen we nog te winnen tegen Herne. Als dat lukt dan hebben we van alle ploegen in onze reeks gewonnen hebben en kunnen we ons seizoen als meer dan geslaagd beschouwen.