Afgelopen maandag trok Oudegem 2G richting het verre Ronse. Na de vele mails met een minutieuze planning in verband met het carpoolen (jaja, wij plannen dit tot op de seconde nauwkeurig), leken we er helemaal klaar voor. Beide ploegen waren voltallig, het beloofden mooie matchen te worden.

In het herendubbel mochten Nils en Lens starten tegen Erwin en Mathieu. Onze mannen bleken in topvorm te zijn: 2 korte sets en de eerste match was binnen. Ondertussen liep het bij Nele en mezelf iets minder goed. Julie en Ruth lieten een mooi samenspel zien en we waren steeds op achtervolgen aangewezen. Hoewel we er op het einde in slaagden de kloof iets kleiner te maken, haalden we toch nooit helemaal in. Verlies in 2 sets.

In de eerste enkels mocht Nele het opnemen tegen Ruth en Michael tegen Pieter. Nele stond onmiddellijk heel sterk te spelen: krachtige en goed geplaatste slagen zorgden voor winst in set 1. In set 2 ging het jammer genoeg iets minder vlot. Nele verloor aan kracht en Ruth nam het spel in handen. Nele herpakte zich in set 3, maar Ruth bleef sterk spelen en kon de overwinning binnenhalen. Ondertussen had Michael het knap lastig tegen Pieter. Michael won de eerste set, maar slaagde er niet in om het af te maken in de volgende set. Pieter smeet zich (letterlijk) voor elk punt en haalde onmogelijke pluimen nog terug, tot ongeloof van Michael (en de supporters). Set 3 verliep eveneens gelijk opgaand tot Pieter enkele goed geplaatste pluimen van Michael verkeerdelijk liet vallen. Het kloofje was geslaan en Michael won zijn match met 21-16 in de derde set.

Vervolgens trad Nils aan tegen Mathieu en An tegen Sophie. An speelde een heel sterke wedstrijd. Even zag het er naar uit dat ze set 1 ging binnenhalen, maar de druk om te ‘stunten’ werd op het einde net iets te groot: verlies met 22-20. Set 2 was eveneens spannend, maar Sophie slaagde erin een kleine voorsprong op te bouwen, die niet meer werd prijsgegeven. An verloor, maar bewees alvast in goede vorm te zijn. Nils maakte het ondertussen ook spannend tegen Mathieu. De eerste set ging verloren met 22-20. In set 2 kwam Nils tegen een 17-12 achterstand aankijken, maar na eventjes alle frustraties eruit te roepen, herpakte Nils zich alsnog. Hij vocht zich terug in de wedstrijd en kon op 20-20 het best zijn zenuwen bedwingen: winst met 22-20. Set 3 werd eveneens spannend tot Nils op 16-16 enkele punten op rij kon maken en zo de match kon binnenhalen.

Ondertussen waren Lens en ik reeds gestart met onze mix tegen Sophie en Pieter. Set 1 werd gewonnen door ons. In set 2 verslapte de concentratie ietwat, mede door de pogingen om te volgen hoe Nils zijn enkel verliep. Pieter liet ondertussen ook zien dat hij niet alleen in enkel veel pluimen terughaalt, maar ook in mix. Deze set werd verloren met 21-19. In set 3 herpakten we ons en de match werd vlot gewonnen.

An en Michael mochten het tenslotte opnemen tegen Julie en Erwin. Winst in deze match betekende ook winst in het totaal, maar vooral ‘gene stress’… Set 1 werd gewonnen door Julie en Erwin. De hoop op een gelijkspel werd bij Ronse nu steeds groter. Maar dan besloot An dat het tijd werd om ‘gefocust’ te spelen. En eens dat dit het geval is… Nu ja, vraag het maar aan Erwin en Julie, veel scherper kon er niet gedropt worden en veel beter kon er niet geplaatst worden. Set 2 en 3 werden overtuigend gewonnen door Michael en An en zo was de 5-3 overwinning toch nog een feit.

Wat een avond, wat een wedstrijden! De prijs voor de meest gestresseerde supporter moet nog verdeeld worden onder Lens of mezelf. Gelukkig was er de après om te bekomen, te vergaderen en te genieten van de lekkere versnaperingen. ;)

Oudegem 2G deed een goede zaak, we zijn weer een stapje dichter bij de titel. Op naar de volgende confrontatie!

Maandag 10 december, de laatste wedstrijd van de heenronde stond op het programma. We mochten het thuis opnemen tegen Latem 1G, een niet te onderschatten tegenstander. Latem tekende present met Jeroen, Bavo, Mayke en Jana, die de zieke Evelien verving.  Ook wij dienden terug beroep te doen op vaste invaller Gert, die hopelijk de laatste keer van het seizoen de geblesseerde Michael verving. Bij winst of gelijkspel verzekerden we ons van het herfstkampioenschap, absoluut geen makkelijke opdracht.

Nils en ik begonnen onze dubbel tegen Jeroen en Bavo, waarbij Nils me alvast waarschuwde over de sterkte van dit duo. De eerste set werden we weggespeeld door het sterke spel van de tegenstander. Mits enkele tactische aanpassingen begonnen we beter aan  de tweede set en konden we snel enkele punten voorsprong nemen. We lieten deze voorsprong niet meer gaan en wonnen de set met 21-16. Hetzelfde spelbeeld in de derde set en mits enkele gelukpluimen wonnen we de derde set overtuigend.
Nele en Petra mochten het opnemen tegen Mayke en Jana, eveneens geen gemakkelijke partij. Onze dames speelden echter een sterke partij en wonnen hun dubbel in 2 sets.

Tussenstand 2-0.  Een goede start van de ontmoeting

In de eerste enkel mocht Gert het opnemen tegen Jeroen. Beiden konden niet constant hun beste niveau aanhouden en wisselden mooie rally's af met onnodige fouten. Gert liet de eerste set nog bijna uit zijn handen slippen, maar kon het laken naar zich toe trekken. De tweede set liep bij Gert beter en won ook de tweede set.
Nils mocht het opnemen tegen Bavo, een haalbare kaart (;-)). Met Nils eigenaardige -dixit Bavo- spel werd de eerste set vlot gewonnen. In de tweede set moest Nils even zoeken naar het goede niveau, maar won ook uiteindelijk ook de tweede set.

Tussenstand 4-0. Het gelijkspel was al binnen en we waren goed op weg naar winst.

Nele mocht het in haar partij opnemen tegen Jana. Jana is een B1 speelster die niet te onderschatten is, ze heeft al enkele Oudegemmers in het stof doen bijten. Nele begon matig aan haar wedstrijd, maar moest na een sterke remonte toch de set nipt aan Jana laten. In de tweede set speelde Nele veel beter en kon een derde set afdwingen. In die derde set zagen we mooie rally's van beide kanten, maar op het einde van de set moest Nele de rol lossen. Jammer, want hier zat misschien wel meer in.
An kon zich voorbereiden op een match tegen Mayke. Mayke was door haar zwangerschap fysiek minder sterk dan An en moest bij de langere pluimwisselingen de rol lossen. An maakte daar dankbaar gebruik van, maar moest toch oppassen voor de snelle crossslagen van Mayke. Uiteindelijk won An vlot in twee sets.

Tussenstand 5-1. De overwinning was binnen en de mixen moesten nog beginnen! We konden dan ook volledig zonder druk mixen en zo de score proberen opdrijven.

Gert en An kwamen uit tegen Bavo en Mayke, Petra en ik speelden tegen Jeroen en Jana. Petra en ik kwamen al snel op een ruime achterstand. Bij een 14-20 achterstand vertikte de tegenstander het af te maken en konden we punt bij punt dichterbij sluipen. Uiteindelijk wonnen we de set onverhoopt met 22-20. Ook in de tweede set kwamen we op achterstand, maar konden we wel aanklampen. Ook hier liet de tegenstander enkele setpunten liggen en bogen we een 18-20 om naar 22-20!
Intussen speelden Gert en An een lastige en spannende wedstrijd tegen Bavo en Mayke. Het werd een mooie wedstrijd om naar te kijken waarbij winst en verlies dicht bij elkaar lagen. Gelukkig voor ons stopte de netrand de aanval van Bavo bij 20-19 en wonnen Gert & An zo de derde set.

Eindstand 7-1. Een ietwat vertekend beeld van de wedstrijd, want spannend was het wel. Het werd uiteindelijk toch een schitterend resultaat tegen een sterk Latem.

Hiermee blijven we op kop van de ranking met 2 punten voorsprong op De Mintons en zijn we herfstkampioen.

persoonlijke conclusie: Nu de heenronde is afgesloten ben ik zeer tevreden dat ik slechts 1 mix en 1 dubbel heb verloren. Het hing soms aan een zijden draadje en enkele comebacks waren miraculeus, maar we speelden eveneens enkele zeer goede rally's en sets. Zeker met de minimale voorbereidingen die we getroffen hebben aan het begin van het seizoen speelden we zeker niet slecht. We vliegen er binnen enkele weken opnieuw vol in!

PS: gelijkenissen treffen op louter toeval (+ het verslag met de nodige korrel zout lezen ;-))

Oudegem 2G gaat het de laatste weken alvast voor de wind. Na twee nipt gewonnen wedstrijden en een gelijkspel (met dank aan 3 keer een uiterst spannende herendubbel) won onze ploeg twee weken geleden thuis duidelijk van Wit Wit Ronse 2G. 7 punten op 4 wedstrijden, dat zet enige bestaande ambitie enige kracht bij. En wat is die ambitie dan wel? Sommige ploegleden droomden nog voor de start van het seizoen al van het kampioenenbal, andere vonden het op zich al leuk om competitief voor de dag te kunnen komen in 1e provinciale. De start van de competitie was met de nodige meeval al heel goed geweest, er werd slecht 1 puntje weggegeven, maar gisteren stond echter de wedstrijd op het programma die wat meer duidelijkheid zou brengen. Een voorlopige topper in deze competitiereeks: wij tegen Mintons Sint-Niklaas 2G. Mintons stond aan de leiding met 1 puntje voorsprong, maar ook met 1 wedstrijd meer in de benen. Verliezen was absoluut geen ramp, punten pakken daarentegen een mooie stap voorwaarts.


Michaël had zich na de vorige wedstrijd geblesseerd aan de lies. Een aanslepende blessure waarin nog maar eens werd hervallen. Geweldig vervelend voor hem en voor ons, maar laat ons hopen dat alles door een paar weken te rusten weer in orde komt. In de persoon van Gert Piqueur werd een goeie vervanger gevonden, ook al moest die zich gisteren nog door een portie hoest en keelpijn slaan. Mintons had op papier een sterkere ploeg dan de onze, maar onze dames waren niet van plan zich te laten afschrikken door onder andere twee B1-dames. De damesdubbel (Nele en Petra) werd op het scherp van de snee gespeeld. Er werden geen grote voorsprongen gemaakt of weggegeven. Helaas waren de Sint-Niklase dames net dat tikkeltje sterker en wonnen ze in 2 sets telkens met het kleinste verschil. Lens en ik namen het in de herendubbel op tegen Bram en Wesley. De 1e set ging goed, veel te gemakkelijk eigenlijk. Door heel wat fouten bij de tegenstander kregen we een ruime voorsprong cadeau. De 1e set werd snel afgehandeld, maar ook in de 2e set bleef het goed draaien voor ons. Behalve… behalve op het einde. Door een paar stressfoutjes werd de set nog weggeven. De 3e set ging gelijk op tot het interval, waarna een mooie servicereeks ons een aantal punten opleverde. De voorsprong werd niet meer op het spel gezet en met eindelijk eens een goeie dubbelpartij haalde we het eerste punt binnen.

In de eerste damesenkel nam An het op tegen de hoger geklasseerde Evy. An liet zich niet doen en speelde een mooie wedstrijd, maar het klassementsverschil gaf uiteindelijk wel de doorslag. Ons geheim wapen Nele mocht echter nog in de coulissen wachten, maar toen zij op haar beurt aan haar match begon tegen Dorien, was al meteen duidelijk dat Nele niet op de baan gekomen was om zich in de pan te laten hakken. Nele won verdiend in twee duidelijke sets. De heren waren ondertussen ook al van start gegaan. Gert warmde zich de eerste set nog een beetje op, kuchte zich doorheen de rally’s, maar ging pas in de 2e set voluit. Duidelijk verlies in de 1e set werd gelukkig gevolgd door winst in de tweede. Dankzij het hoge aantal typische kapdrops kon Gert Bram in de 3e set onder druk blijven zetten, waardoor de overwinning toch duidelijk werd binnengehaald. Ik mocht als laatste aantreden tegen Wesley. Mits winst kon ik de ploeg al een punt bezorgen, maar gelukkig had ik daar geen last van stress door gekregen. Die 1e set ging heel gemakkelijk, Wesley maakte veel fouten en mijn shuttles vielen aan de goeie kant van de lijnen. Er werd vlot gewonnen en ik begon me onbewust al illusies te maken dat het al kat in bakkie was. “Tarara” dus… De combinatie van “beer”, “vel” en “schieten” mag je dus niet maken, ook niet ergens achterin je gedachten. Wesley vond de lijnen en zijn goeie vorm terug, ikzelf liep meer achter de feiten aan en kon mijn aanvallen niet meer vlot afmaken. Een logisch verlies in de 2e set. Wesley ging helaas op zijn elan door, maakte bitter weinig fouten en verdedigde goed. Ik wou wel, maar kon het merendeel van de rally’s niet naar mij toe trekken. De confrontatie Nils – Wesley, altijd hetzelfde liedje: lange rally’s, lange match, gehijg en gezucht. Maar deze keer met winnaar Wesley.

3-3-tussenstand voor de start van de mixpartijen. Men zou dat wel eens “gelijkopgaand” kunnen noemen. Stress-mix-matchen, dat is gelukkig niet aan mij besteed deze keer. Gert nam het samen met An op tegen Bram en Angelique. Om de wedstrijd te beschrijven hoef ik alvast niet lang te zoeken naar een passend adjectief: spannend! De eerste set eindigde nog met 21-17 in ons voordeel, maar pas daarna werd het een echte nagelbijter. Verlies in de 2e set na verlengingen bracht een zenuwslopende 3e set teweeg. Het ging op en af, het niveau van beide duo’s lag hoog, het zou een dubbeltje op zijn kant worden. Gelukkig bleek het Oudegemse duo het meest stressbestendig en haalden ze de match binnen met 24-22. Dat puntje hadden we nu toch al zeker binnen. Petra en Lens kregen nog de kans om een overwinning binnen te halen tegen Wesley en Evy. Ze gingen verschroeiend van start in de 1e set die ze snel binnenhaalden met 21-12. De 2e set ging opeens veel moeizamer, er moest meer gezwoegd worden en er werden wat meer fouten gemaakt. Het verlies in die 2e set kon echter de wil om te winnen niet temperen. Een nagenoeg perfecte start in de 3e set zorgde al snel voor een ruime voorsprong. Geruststellend is dat, zolang de zenuwen onder controle gehouden werden. Lens en Petra deden dat ook met veel bravoure en zo werd de wedstrijd verdiend gewonnen!

Een nipte, maar mooie, felbevochten 5-3-overwinning. Ook een lange wedstrijd van 3 uur in totaal. En wat betekent het tegenwoordig in Oudegem als je later dat 23u moet gaan douchen? Ijskoud bergrivierwater… Water met een temperatuur van slechts 3 cm denk ik. Alleszins een weinig aangename ervaring. Maar het koude water kon de pret niet drukken. Met een wedstrijd minder gespeeld leiden we nu de rangschikking met 1 puntje voorsprong op Mintons 2G. Hopelijk kunnen we op ons elan voortgaan en de voorsprong in het klassement behouden of aandikken. Volgende wedstrijd: volgende week in 4Ghent tegen een paar bekende gezichten.



Nils

Gisteren stond de derby tegen Drive 1G op de planning. Om 20:30 stonden we allen paraat in de sporthal van Dendermonde om 1 of 2 puntjes mee te pikken in deze reeks waar het niveau blijkbaar dicht bij elkaar ligt. Opnieuw werden door captain Nils enkele nieuwe combinaties geprobeerd wat de uitkomst altijd spannend maakt.

De dames dubbel ving aan waar Petra & Nele het op namen tegen Marijke & Yasmine. Ons duo moest blijkbaar nog wat inspelen, want ze kwamen snel op een 1-10 achterstand. Gelukkig sloeg daarna de motor aan en toonden ze weerbaarheid, want de grote puntenachterstand werd omgeslagen tot winst. Ook de tweede set liep niet volledig van een leien dakje, maar opnieuw beschikten onze dames over stalen zenuwen en wonnen ze ook de tweede set in de verlengingen! De heren dubbel leek aanvankelijk een ander verhaal. Nils en Lens speelden in de eerste set Steve & Lode naar huis waardoor een makkelijke overwinning om de hoek loerde. De waarschuwingen om het niveau niet te laten zakken ten spijt, kregen we een volledig ander spelbeeld in de tweede en derde set. Drive maakte minder fouten en speelde alles, maar dan ook alles naar Nils. Beetje frustratiebadminton later verloren we de tweede set, maar gelukkig sloeg de motor bij Nils volledig aan in de derde set waardoor Oudegem de derde set (nipt) kon binnen halen.

In de eerste dames enkel moest Nele het opnemen tegen Saartje, welke een echte stofzuiger bleek te zijn in enkel. Nele worstelde in de eerste set nog wat met teveel directe fouten, maar wat is een enkel als je niet eens goed hebt afgezien in 3 sets? Ook in set 2 & set 3 sputterde de motor soms eens, maar elke keer werkte Nele zich knap uit haar dipje en won de wedstrijd!

Onze eigenste stofzuiger Michael had intussen zonder veel moeite kunnen winnen van Bart, mede dankzij diens hoge foutenlast. Michael bracht dus een 4-0 voorsprong waarbij de stress wat begon weg te vloeien en al volop gespeculeerd werd over mogelijke uitslagen. Beetje onterecht, zo bleek later.

Drive liet zich niet zomaar kennen en sloeg terug in de tweede helft van de ontmoeting. An kende haar beste enkeldag niet tegen Yasmine en moest ook vrij vlug de meerdere erkennen. Jammer, want op een goede dag zit hier zeker meer in. Nils voelde al snel in zijn wedstrijd dat hij het lastig ging hebben tegen Lode. Lode liet Nils niet zijn favoriete "rondspeelspel" spelen en speelde de pluimen secuur in de hoeken. Nils deed zijn best om het wedstrijdbeeld in zijn voordeel om te draaien, maar moest toch tweemaal nipt de duimen leggen. 4-2, nog geen vuiltje aan de lucht.

Het begon er slechter uit te zien wanneer Lens & Petra hun eerste set roemloos verloren, het niveau moest dringend opgekrikt worden tegen Steve & Marijke. Gelukkig deden ze dat en wonnen heel vlot de tweede set. De derde set was spannend waarbij beide partijen vrij goed stonden te spelen. Jammer genoeg nam het niveau bij Lens & Petra op het einde van de set een duikvlucht waardoor Drive de wedstrijd won en opeens naderde tot 4-3.
Gelukkig stonden Michael en An heel goed te mixen tegen geroutineerde mixers Saartje en Nick, waarbij voor Nick het op zijn heupen kreeg van ons loze vissertje. Oudegem behield zijn niveau en won de belangrijke vijfde wedstrijd!

Mission accomplished, we haalden de twee punten binnen, maar we zijn nog lang niet op 100% van ons kunnen. De overwinning werd gevierd met een Bicky Royal. Op naar 22/10 tegen de Pluimplukkers!

Oudegem 2G zit opnieuw waar het zich goed voelt, in hoogste provinciale reeks van Oost-Vlaanderen. 2G is ook de ploeg die de laatste jaren al in veel verschillende gedaantes is verschenen. Er stond donderdag een nieuwe ploeg op het appèl, en het moet gezegd, de goesting droop er vanaf. De goesting om te spelen na een lange vakantie, de goesting om te willen winnen, de goesting om zich te willen bewijzen. Echter ook heel wat onzekerheden qua fysieke paraatheid en de houdbaarheid van bepaalde spiervezels, maar ook de nog ontbrekende routine van de verschillende spelercombinaties. Een grote gok wat dat als resultaat zou geven, maar aan motivatie ontbrak het ons echter niet.

Op verplaatsinging naar Bourgoyen, tegen 4Ghent 2G dat vorig seizoen nog als 4Ghent 1G door het leven ging. Ik vraag met af hoe Iwan D. uit Sint-A. dat voor mekaar gekregen heeft. Enfin, het is niet omdat ze de 2e gemengde ploeg geworden zijn dat ze onderschat moesten worden, integendeel. Oudegem trok met de nieuwe opstelling richting Mariakerke: Nele, An, Petra, Michaël, Lens en Nils.

Wat de opstelling betreft, had ik weinig tactische spitsvondigheden uitgedokterd. Iedere speler heeft zijn voorkeuren en specialiteiten, en die passen wonderwel goed bij mekaar, dus dat maakt het leven voor mij ook eenvoudiger. Wegens lichte blessures werden An en Michaël in de dubbels geposteerd. Met het oog op pijnlijke pootjes konden deze wiejke tingels nog voor de start van de marteling der enkelspel eventueel nog gewisseld worden. Maar dat bleek niet nodig.

An en Nele starten moeizaam tegen Ine en Neelke. Het verlies in de eerste set was voornamelijk het gevolg van foutjes en ontbrekende routine. Nadien ging het een pak vlotter en vonden beide dames mekaar beter. De rally's werden meer beheerst afgemaakt, wat leidde tot een mooie overwinning in 3 sets. In de heren dubbel namen Lens en Mich het op tegen de gebroeders Kesteleyn. Lens en Mich, beiden de ijzige kalmte zelve, beslootten om er een rustig matchke van te maken... yeah right! Stress speelde een grote rol bij ons duo, vooral omdat de voorsprong van een paar punten op het einde van een set moeilijk kon vastgehouden worden. Na winst in de 1e set draaide het verkeerd uit in de 2e. Van soliede spel was er in de 3e set ook niet veel sprake tot 16-20 in het nadeel van de onzen. Net op tijd speelden Mich en Lens dan de beste 6 punten van de wedstrijd. Een overwinning zo nipt als maar kon zijn, maar wel een hele belangrijke. Maar uiteindelijk wel verdiend.

Genoeg geleuterd over het dubbelspel, over naar de enkelpartijen. Nele startte goed tegen Ine en won nipt de eerste set. Daarna vlogen de shuttles telkens 5 cm buiten, maar ik denk dat Nele gewoon zin had in een 3e set. "Ne keer goed afzien in enkel, daarvoor speelt ge toch competitie?" Met deze wijze woorden in het achterhoofd werd de 3e set beheerst afgewerkt met een mooie overwinning als resultaat. Michaël nam het op tegen Wouter. Geen makkelijke klus, zeker omdat Michaël nog met een lichte blessure kampte. Heel goed ging het aanvankelijk niet en naarmate de wedstrijd vorderde, begon de liesblessure op te spelen. Wouter valt natuurlijk ook niet gemakkelijk te ontwrichten. Het verlies in 2 sets was Michaël's deel, al staat de revanche in de terugronde nu al aangekruist in de agenda.

Zelf mocht ik het in de 2e heren enkel opnemen tegen Geert. Dat betekent dus: lopen, lopen, lopen, en niet te wild aanvallen. Mijn fysieke paraatheid werd ook op de proef gesteld, laminaat leggen is geen ideale voorbereiding op een competitiematch bleek al snel. Gelukkig moesten we beiden veel lopen, en beschikten we beide niet over een ijzeren conditie, anders waren we nu nog bezig. Na een hele tijd op achterstand te hebben gestaan, kan ik op het einde van de 1e set wel het nodige verschil maken. De 2e set ging gelijk op, maar ook hier werd er op het einde een kloofje geslagen. Leuke overwinning in 2 sets. Petra nam het ondertussen op tegen Neelke op het aanpalend terrein. Zelf heb ik er niet veel van gezien, maar Petra verloor duidelijk van Neelke. Echter geen man of vrouw overboord, met een 2-4 tussenstand was het puntje al binnen.

Over de mixpartij van An en mezelf kunnen we even kort zijn als de wedstrijd zelf. Het was niet goed en dat lag vooral aan mijn grote mixtalent. We zullen nog eens moeten oefenen ;) Bij de tegenstander stond vooral Ine heel secuur aan het net te spelen. Weinig fouten en veel lepe ballen maakten het ons moeilijk om proberen een aanval op te zetten. Jammer maar helaas. Voordeel van snel klaar te zijn is dat we nog konden supporteren voor Petra en Lens. Na een vlotte overwinning in de 1e set, hadden ze het moeilijker in de 2e set. Daar lag de tactiek van Geert voor een groot deel aan de basis. In de 3e set krikten Lens en Petra echter hun niveau wat omhoog en werd er vooral meer druk gezet. Zo haalden ze met 17-21 een mooie overwinning binnen.

Een mooie 3-5 winst op verplaatsing bij een moeilijke tegenstander, het is een leuk begin van de competitie. Hopelijk kunnen we op ons elan blijven doorgaan. De après was er een met veel Turks brood en veel rood vlees. Dat werd wel op enig enthousiasme onthaald bij Denderleeuwse en Hofstaadse culinaire fijnproevers."Er is gekapt!" klonk het kinderlijk blij. Waar men al niet snel content mee is. De Pepersalami van plaatselijke Mariakerkse beenhouwer is trouwens ook de verplaatsing waard.

Nils

Afgelopen weekend moest Oudegem 2G twee keer aan de bak tegen respectievelijk Landegem 1G en Drive 2G. In een voor de rest rustige competitie – één keer spelen om de drie weken – mochten we nu twee dagen na mekaar opdraven. Om mijn gebrek aan inspiratie te compenseren, giet ik dan ook beide wedstrijden in één verslag.

(Landegem, de place to be)

Op verplaatsing naar Landegem op een zondagavond, dat was een eeuwigheid geleden. De laatste keer dat ik het walhalla der badmintoninfrastructuur heb bezocht, ligt ondertussen al bijna 5 jaar achter de rug. En dat was toen met een jong herenploegje uit Erpe-Mere waarvan ¾ ondertussen al bij Oudegem speelt. Het kan verkeren! De geweldige vloertegels (“pok!”) lagen er nog altijd, zelfde sfeer, zelfde authenticiteit!

(Alcoholkrampen)

Het team van Landegem bestaat uit een combinatie van jonge opkomende talenten en ervaren rotten. Vooral de dames staan ondanks hun jeugdige leeftijd al op een hoog niveau. Dat was duidelijk te merken in de dames dubbel die snel verloren ging voor het Oudegemse duo An en Nathalie. De heren dubbel ging er net iets spannender aan toe. Vanwege een beginnende blessure en een drukke tornooidag op Drive, verkoos Bjorn slechts één matchke te spelen: een dubbel met Michaël die verwoede pogingen ondernam om het alcoholgehalte in zijn benen omlaag te krijgen. Zelf de minste beweging op de baan veroorzaakte een kramp tot achter de oren. De dubbel werd dan maar afgewerkt op inzet en arbeid, wat loonde in nipte winst.

(nog meer alcohol te verwerken)

Nu was het niet alleen Michaël die last had van de naweeën van de Jupiler, bepaalde ploegkapiteins hadden het ook zitten, vooral in de maagstreek dan. De playersparty van Oudegem… euh Drive was immers een voltreffer! Opdracht was om de matchen zo snel en zo goed mogelijk af te werken, zonder enige vorm van champagnebadminton, als dat er in nuchtere toestand ook al zou inzitten tenminste. In ieder geval lukte het om mijn enkel in 2 sets te winnen. De dames, An en Nathalie, hadden beiden ook slechts 2 sets nodig, maar helaas werd er verloren. Maar het moet gezegd, de dames van Landegem zijn sterk. Enkel Michaël deed 3 sets over zijn enkelpartij tegen Thijs, maar u kent de reden wel ondertussen.

(pijnlijk verlies in de mix)

3-3, de mixpartijen moesten uitsluitsel brengen. Over de mix van An en mij tegen Bart en Cindy kunnen we kort zijn: ondanks de mindere te zijn op papier was het Landegemse duo in de praktijk gewoon veel beter. Punt. En een beetje pijnlijk voor ons… Waarom speel ik eigenlijk nog mix? Om nog veel bij te leren, ondervond ik. Michaël en Nathalie speelden 3 sets tegen Emma en Luc, die op hun beurt eigenlijk een dubbelpartijtje aan het spelen waren. Beetje discussie maar wel veel sfeer door de supporters aan de kant. Gelukkig bleef Oudegem het koelst in de afwerking en werd de laatste partij winnend afgesloten.

4-4, toch wel een beetje jammer, maar de tegenstand was best wel sterk. Volgende keer in onze Oudegemse topinfrastructuur zorgen we wel voor een revanche.

(kunnen we het beter op eigen terrein?)

De dag erna konden we ons puntenverlies wel weer proberen goedmaken, thuis tegen Drive 2G. Deze keer kon Nele opnieuw meedoen en de alcohol was uit de benen… of toch niet helemaal? Michaël speelde deze keer een dubbeltje met mij. Bjorn verkoos er voor om wat te rusten met zijn enkelblessure. De krampen en de pijnlijke beenspieren kwamen echter in de loop van de 1e set al terug het veld opgeslopen. Vlotte winst in de eerste set ging daardoor over in aanklampen in de 2e. Gelukkig konden we het afmaken in de verleningen. De dames, Nele en An, gingen redelijk kansloos onder tegen Ann en Els. Enig beukwerk aan de andere zijde van het net was daar de oorzaak van.

(Nele bevestigt)

Op papier zouden we al onze enkels moeten winnen. Wat ook gebeurde! Nathalie had het meeste moeite met Hilde, 3 lange sets, zwaar op de adem zitten, maar toch goed afgemaakt. Nele speelde heel sterk tegen Els, liet haar weinig kansen en ging heel wat gaan halen, tot grote frustratie van haar tegenstander. De 2e set werd het hoofd koel gehouden en vlotjes afgemaakt. Ondanks de krampen bij Mich ging het best wel goed. De 2e set werd nog spannend, maar de match was wel onder controle.

(mix, daar zijn we heel goed in)

5-1, winst was al binnen, maar we gingen toch proberen onze ijzersterke mixreputatie nog eens te bevestigen. Ahum! ;) Niet echt dus. Nathalie en ik wonnen wel in 2 sets, maar goed en tactisch verantwoord was het helemaal niet. An en Michaël speelden in ieder geval wel beter, maar hun tegenstand was wel sterker. Twee sets met het kleinste verschil brachten de winst naar het Oudegemse duo. Al bij al vlotte 7-1-winst tegen een Drive waartegen we zeker geen punten mochten laten liggen.

(conclusie)

Voorlopige tussenstand: 7 op 8, en 1e in de rangschikking. Een klein steekje laten vallen, maar voor de rest zeer ok. Op schema!

Deze maandag was het voor Oudegem 2G de eerste match op eigen sporthalbodem. Het eerste en enige gemengde team van BC Geraardsbergen, een team dat al jaren nagenoeg onveranderd is gebleven, gaf ons tegenstand. Nochtans, ondanks onze zéér jeugdige leeftijd kunnen we toch ook al wat ervaring in de schaal werpen. Qua opstelling was het de bedoeling om eens wat anders te doen dan gewoonlijk. Bjorn is stevig op zoek naar een hoger klassement, en met twee mannelijke B2’s als tegenstand, was het plan om hem eens te laten enkelen. Geraardsbergen was al gewaarschuwd voor ons luidruchtig geheim wapen, maar vlak voor aanvang van de match sijpelde de Sies de sporthal binnen, het hoofd hevig schuddend. Geen Serena op het veld vandaag! Luc haalde opgelucht adem… Een ontstoken achillespees was de boosdoener. Ook An kwam me “nog rapper als tellen” zeggen dat Nathalie wel ging enkelen, wat een golf van Grembergs enthousiasme teweeg bracht ;)

De heren dubbel ging tussen Michaël en mij en Dirk en Luc. Geweldig spannend was de eerste set niet vanwege vlotte Oudegemse winst. In de set namen de Geraardsbergse heren gezwind een voorsprong, de befaamde inslaapwiegtechniek weet je wel? Gelukkig schoten we op tijd wakker waardoor we de match nog met 21-19 konden afmaken. De dames hadden het in de dubbel niet onder de markt tegen Vicky en Catherine. An en Nele verloren de eerste, wonnen de tweede, maar de derde (u raadt het nooit) bleef spannend tot op het eind. “Leuke match” werd er achteraf gezegd, maar toch vooral leuk dat de winst nipt met 22-20 naar Oudegem ging! 2-0.

De heren enkels gingen snel van start maar waren ook snel gedaan. Michaël won extreem vlot van Luc met 7 en 4, ik net iets minder vlot tegen Dirk. Nele bleek tot haar eigen verbazing niet te bewegen in de 1e set tegen Catherine. Gelukkig deed ze dat in de 2e set wel, waardoor de bordjes terug in evenwicht kwamen. In de 3e set werd het goeie spel verder gezet waardoor winst toch nog duidelijk werd binnengehaald. Nathalie had het niet onder de markt tegen Vicky. Van het grote leeftijdsverschil was op het terrein niks te merken, want Vicky maakte de match af met een simpele dubbele 16-21. Maar ondanks dit verlies was er geen probleem, het stond nu immers al 5-1 in ons voordeel, de mixen waren voor de statistieken. Beide partijen verliepen heel vlot, ze duurden 4 sets lang en werden gewonnen door Oudegem. 7-1!

Ondanks het feit dat Geraardsbergen een halve dag rijden is van Oudegem, hadden die van de Oudegnbergstad wel zin in om te blijven plakken. Lokale troeven zoals Triple Karmeliet werden vlot besteld, maar “Beireken” had er vanavond blijkbaar nog minder zin in dan de andere dagen. Om 23u15 wou meneer al naar huis. Echt geweldig, zo’n goeie cafébaas die er voor zorgt dat iedereen op tijd in zijn bed ligt om de dag nadien fris en monter te kunnen gaan werken, dat kom je niet vaak tegen. En als het een tip kan zijn: toch nog maar eens de leidingen van de tapinstallatie kuisen en afwaswater verversen, het zou misschien geen kwaad kunnen, zo kan de perfectie bijna worden benaderd! ’t Is maar dat een mens het weet hé. Maar er aan twijfelen of den après in de terugmatch beter zou worden, dat is nergens voor nodig. De cafetaria van sporthal De Veldmuis kan ik mij van in vroegere tijden nog levendig en uitgebreid herinneren. Nog altijd dezelfde cafébaas?

Na een wat ongelukkige campagne in 1e provinciale vorig seizoen, trad Oudegem dit jaar aan in het vagevuur van 2e provinciale, reeks A. Vorig jaar werden heel wat spannender wedstrijden verloren, of een broodnodig puntje net niet gepakt. Het geluk zat vaak niet aan onze kant en dat alles leidde tot een nipte degradatie. In het tussenseizoen werd ons team een beetje onthoofd door het vertrek van Marleen naar Pluimplukkers en Natasja naar het eerste team, waar ze vorig seizoen immers ook al vaak inviel. We zaten dus zonder dames, maar gelukkig kregen we drie meer dan waardige vervangsters in de plaats! Nathalie en An, die vorig jaar bij 1G speelden, kwamen ons vervoegen, alsook Nele De Loy-Vermeulen die na een transfer vanuit Aalsterse BC en een sabbatjaartje haar comeback maakte.

De ambitie voor dit seizoen is nogal duidelijk voor ons ploegje, we gaan een verwoede poging doen om kampioen te spelen. Niet promoveren zou toch wel een ontgoocheling zijn, geen druk ;) Voor de eerste match kregen we alvast geen gemakkelijke tegenstander voorgeschoteld: Vla-bad 1G. Zij eindigden vorig jaar immers nipt tweede in hun reeks van 2e provinciale. Een gewaarschuwd man enzovoort… Ondanks de klassementsverschillen was het toch zeker oppassen geblazen. Ons duo voor heren dubbel, met Michaël en Bjorn als protagonisten, mocht aan de bak tegen Ignace en David. Zoals verwacht kende Oudegem hier geen problemen en werd met duidelijk verschil in 2 sets gewonnen. Nele en Nathalie hadden het echter wat minder onder de markt tegen Ruth en Jelke. Hier ging de eerste set snel verloren, maar het Oudegemse duo vond al gauw zijn draai in de 2e set waardoor de match snel kantelde. De dames maakten het mooi af in de 3e set.

An nam een damesenkel tegen Johanna voor haar rekening. Na nipt verlies in de eerste set kwam An wat adem tekort om zich in de rally’s te smijten. Ze verweerde zich kranig maar het mocht helaas niet baten. Nele kreeg Ruth voorgeschoteld in de andere enkelpartij. Een goeie B2-dame en dus best wel een zware kluif. Na 2 sets hingen de bordjes nog steeds in evenwicht. De 3e set was spannend, ging heen en weer, maar Nele moest op het einde net haar meerdere erkennen in Ruth. Bij de mannen mocht Michaël traditioneel de eerste enkel voor zijn rekening nemen. En ook traditioneel wordt van hem ook verwacht dat hij die klus eenvoudig klaart, zeker na dat hij zijn vorm meer dan voldoende had geëtaleerd op het tornooi van Plumula dit weekend. Helaas staat het woord “decompressie” ook in Michaël’s woordenboek. De eerste set ging kansloos verloren tegen Xavier, maar in de 2e set was het blijkbaar allemaal vergeten en walste Mich over de tegenstander heen. Vreemd genoeg kon het looze vissertje niet doorgaan op zijn elan en nam Xavier in de 3e set een kleine voorsprong die hij niet meer uit handen gaf. Jammer en onverwacht verlies. Tenslotte mocht ikzelf nog enkelen tegen Peter. Het werd een korte tweesetter die door mij gewonnen werd, zonder champagne-badminton van beiden.

3-3 na de dubbels en de enkels, een herkenbaar scenario dat ons vorig seizoen weinig geluk bracht. Een beetje stress zou je denken, maar Bjorn en Nathalie hadden daar geen last vast. Met solide spel, scherpe drops van Nathalie aan het net en goed tactisch spel van Bjorn trok het duo eenvoudig de wedstrijd naar zich toe. Er werd, zonder kreunen (!), vlot gewonnen in 2 sets. An en ik speelden voor de allereerste keer in ons leven samen een gemengd dubbel. Een beetje een gok maar het draaide wel goed. Ondanks wat zenuwen en een paar missers konden we toch de 1e set winnend afsluiten. In de 2e set werden die fouten niet gemaakt en konden we een sprintje trekken naar 20-2 in ons voordeel. De tactiek van de tegenstander was simpel: alles omhoog naar de heer spelen. Zelfs ik als geweldig “tactisch mix-meesterbrein” (ahum!) had door dat dat niet echt de juiste aanpak was. Na wat smossen op bij verschillende matchpunten konden we dan toch de match beslechten met 21-9.

Al bij al nog een vlotte overwinning dankzij de mixpartijen. Een aarzelende, maar toch een goeie start van de competitie. Volgende wedstrijd komen we de oude bekenden van Geraardsbergen nog eens tegen, dat belooft alvast leuk te worden. De kop is er af, en hopelijk laten we de komende matchen geen steken vallen. Het doel is immers welbekend ;)
Maar als we toch één grote conclusie kunnen trekken uit deze wedstrijd: Michaël kan duidelijk het niveau van 2e provinciale niet aan ! ;)

Nils

Een redelijk beslissend avondje zou het worden. De strijd moeten aangaan tegen een rechtstreekse concurrent. Oudegem 2G kreeg Latem 2G voorgeschoteld. Winst was een must, een gelijkspel een kleine troostprijs, verlies een beetje een drama, vanwege de kleine waterkansen die ons dan staan te wachten om het behoud in 1e provinciale te verzekeren. Dat het niet goed gaat met verschillende van de Oudegemse mixploegen is een feit. Hopelijk waren we in staat om onszelf nog een kans te bieden om ons in 1e provinciale te kunnen handhaven.

De herendubbel was Michaël en Bjorn tegen Patrick en Daan. Verrassend genoeg boden de heren van Latem weinig weerwerk en werd er op simpele wijze gewonnen in 2 sets. Bij de damesdubbel ging het er iets spannender aan toe. Natasja en invalster Nathalie bleven steeds zo dicht mogelijk in de buurt bij Mayke en Evelien. Twee keer met het kleinste verlies in de boot in. De dames dubbel werd vooraf gezien als een sleutelmatch om een overwinning te kunnen bereiken. Helaas ging het hier al mis.

Michaël had dit seizoen in zijn blessurevrije periode nog geen enkelpartij verloren. Niemand, en ook hij zelf niet, dacht dat het deze keer niet het geval ging zijn. Maar Mich had het zeer moeilijk tegen de degelijk spelende Patrick. Mich’ niveau was ondermaats en zo verloor hij de 1e set met zware 12-21 cijfers. In de 2e set ging het al niet veel beter. Mich bleef worstelen met zichzelf, veel pluimen “net niet”, en weinig fouten langs Patrick’s kant. Michaël ging dan ook schreeuwend en gefrustreerd ten onder. Een domper. In mijn enkel mocht ik het opnemen tegen C1 (maar eigenlijk al B2) Daan Van Heesvelde. De man met de mooie techniek begon rustig aan de wedstrijd. Ik ook, maar meestal eindigde de rally in mijn voordeel. Daan kon weinig druk leggen in zijn clears en smashes en op één of andere manier was mijn foutenlast behoorlijk laag. Vlotte winst in 2 sets was mijn deel.

Bij de dames kozen we er voor om Natasja niet te laten enkelen wegens “kniepijntjes”. Marleen mocht opdraven tegen Kathleen. Bedoeling was dat beiden mekaar zouden ontwijken, maar helaas hadden we verkeerd gegokt. Kathleen’s badmintonspel is niet Marleen’s ding, laat ons het zo zeggen. Net zoals in de heenmatch verloor Marleen zwaar. Nathalie nam het op tegen Evelien. En Nathalie nam een mooie start door de 1e set te winnen. Nadien kwam Evelien meer opzetten, ging meer ballen halen, waardoor Nathalie minder snel een punt kon afmaken. Jammer voor ons, want Nathalie verloor de twee volgende sets.

2-4 achter, een gelijkspel was nog het hoogst mogelijke. Met die troostprijs zouden we op dat moment wel tevreden geweest zijn. Beide mixpartijen waren spannertjes, het kon alle kanten op. Natasja en ik kwamen moeizaam van start tegen Kathleen en Patrick. Een grote achterstand in de 1e set werd nog met het nodige geluk omgebogen in winst. De 2e set verliep volgens een zelfde scenario, alleen kon Latem op het einde hun voorsprong met het kleinste verschil behouden. In de 3e set vond Natasja haar ritme en precisie terug waardoor we een kloofje konden slaan. Die stonden we niet meer af en zo ging de winst naar ons. Gelijkaardig verloop in de mix tussen Bjorn/Marleen en Daan/Evelien. Winst en verlies in de eerste twee sets. Bjorn had last van de nodige dosis stress en had moeite om de rally’s vlot af te maken. Latem stond goed tactisch te spelen en Bjorn kreeg het er danig op de heupen van. Menige oerkreten later brak de veer, en ook de (antieke) raket. Verlies met 17 in de laatste set, de nederlaag was een onuitwisbaar feit.

3-5 verloren, het zat niet mee en we hadden, zoals vaak, niet allemaal tegelijk onze beste dag. Vanaf nu zijn we volledig afhankelijk van Latem om het behoud nog te verzekeren. Pakken zij nog een punt in hun laatste match, dan is het over en out. Doen ze dat niet, dan moeten we zelf nog winnen tegen zowel Beveren als Pluimplukkers. Laat ons gaan voor dat waterkansje! Het is zoals bij de Rode Duivels, mathematisch zijn we nog niet uitgeschakeld ;)

Het was alweer een paar weken geleden dat we met onze ploeg nog eens aan de bak moesten. En maar goed ook, want we hebben de punten hard nodig. Simpele opdracht - punten pakken - maar tegen Mintons 2G die op een 2e plek kamperen in de stand, was dat geen makkelijke opdracht. Vooral dan vanwege hun sterke dames. Zelf moesten we Nathalie opnieuw als vervangster inroepen wegens een knieblessure bij Natasja. De heren waren echter op volle powersmash-sterkte. En een batterij fanatieke supporters moest ons naar puntengewin loodsen.

Marleen en Nathalie gingen dubbelend van start tegen Evy en Angelique. De twee Sint-Niklase dames pakten uit met harde smashes en strakke clears waarop onze dames geen gepast antwoord konden bieden. De rally's waren kort en de match was snel afgelopen. Michael en Bjorn speelden tegen Fredrik en Sven. Het trok op geen fluit die eerste set, en de start van de 2e set was al even abominabel. Sies vond zijn "smash" niet en Mich vergat die meestal. De tegenstanders stonden min of meer rustig te controleren. Tot Michael het lumineuze idee kreeg om elke pluim die 2 centimeter boven de netrand kwam te knallen met zijn "loeiharde" smash. Enfin, zeer merkwaardig idee, meestal is dat bij hen niet de juiste tactiek, maar hier werkte het wonderwel. De verdediging bij Mintons draaide niet lekker meer, de wedstrijd kantelde en Mich forceerde al zijn rugspieren. Na 3 sets was de balans terug in overgeheld en werd de winst binnengehaald.

Nathalie kreeg in de eerste enkel niemand minder dan Kathleen Verspreet voorgeschoteld. Nathalie ambieerde twee keerde dubbele punten, maar tegen een nachtbrakende Kathleen zat er blijkbaar iets meer in. Helaas kon onze Oudegemse dame in de 1e set net niet voor een stunt zorgen, 22-20 verlies. Kathleen begon in de 2e set iets minder fouten te maken, zodat ze het laken naar zich kon toetrekken. Mich nam het op tegen Nicolas. In het begin verslikte Michael zich een paar keer op goed gerichte smashes en puik verdedigingswerk van Nicolas. Maar gelukkig bleef Mich kalm genoeg om de 1e set nipt binnen te halen (20-22). In de 2e set stond Nicolas' vizier wat minder scherp en smashte hij te veel pluimen buiten op Michael's hoge service. Zowaar "een vintage Glenneken doen" heet dat. Vlotte winst in set 2 was Michael's deel.

Marleen nam het op tegen Angelique. Waar Marleen van haar nog won in de heenwedstrijd na een spannende driesetter, zat dat resultaat er nu niet aan te komen. Angelique werd te sterk bevonden en Oudegem ging de boot in. Zelf mocht ik het, gepaard met hevige vocale ondersteuning langs de zijlijn, opnemen tegen Frederik. Ondanks de korte services kwam ik weinig onder druk te staan en kon ik de meeste (korte) rally's controleren. Winst in set 1. Nadien begon Frederik steeds meer fouten te maken en forceerde iets te veel slagen. Hierdoor kwam ik niet meer in de problemen en haalde ik de winst binnen.

3-3 na de dubbels en enkels, dat zag er niet slecht uit, alles kon nog. In de 1e mix mochten Nathalie en ik aan de bak tegen Nicolas en Kathleen. Omdat we nog niet veel samengespeeld hadden, was het voor ons als niet-routineus mixkoppel nog stevig wennen in de 1e set. Die ging dan ook zwaar verloren met 21-8. In de 2e set speelden we beter en kregen we meer aanvalsmogelijkheden. Een kleine voorsprong van 16-18 werd door een paar cruciale fouten de nek omgewrongen in 21-18-verlies. Jammer! Een derde set had alle kanten kunnen opgaan. Maar gelukkig hebben we nog het koningskoppel, Marleen en Bjorn. Op karakter en met hopen werkbadminton haalden ze de 1e set binnen. Een dip in de 2e set leidde hen naar een beslissende 3e set. Hier werden de hoofden koeler gehouden en de kreunen minder luid. Al" rondspelend" kwam de winst tot stand!

4-4, daar hadden we op voorhand voor getekend. Het betekent alvast een belangrijk puntje in onze degradatiestrijd. En de mensen van Wit Wit Ronse 2G zullen we met dit resultaat ook wel gelukkig gemaakt hebben. In ieder geval staat binnen twee weken een zeer cruciale wedstrijd op het programma tegen Latem, een rechtstreekse concurrent. Hopelijk doen het thuisvoordeel en de horde fanatieke supporters hun werk, duimen!

Nils

Na een goede prestatie in de Oudegemse derby mochten we drie dagen nadien de verplaatsing naar de hoofdstad van de Vlaamse Ardennen maken. Het 2e gemengde team van Wit Wit Ronse staat al geruime tijd stevig aan de leiding in 1e provinciale, de eer was aan ons om ze proberen een puntje af te snoepen. Daar geloofden we zeker in, al zouden we wel allemaal samen in vorm moeten zijn. Maar snel snel vertrekken op het werk, shit shit waarom maakt die trein zoveel vertraging, toeme toeme ik moet nog vlug naar de winkel om iets van eten, shit ik moest al naar de match vertrokken zijn, vlug boterhammen binnen schrokken, lekker een klein uur van links naar rechts schudden op die heerlijk vlakke Zuid-Oostvlaamse betonwegen – het Waalse reisweggedeelte ligt er veel beter bij – maakt dat je in Ronse nooit echt rustig en fris aankomt op een werkdag. Of het is toch althans het perfecte excuus voor als het niet lukt.

Bjorn kon deze keer niet meedoen wegens een stramme rug en schouder, de vaste dames waren trouw op post. Mich en ik namen het op tegen Jeremie en Erwin. Het werd een lange, spannende en intense match, met veel missers, maar wel loeiharde smashes (Wat klopt er niet in het rijtje?). In de 1e set moesten we nog het onderspit delven, maar in de 2e set pisten we ons een weg naar moeizame winst. Helaas kon dat niet doorgetrokken worden in de 3e set en werd er nipt verloren. Ondertussen waren de dames al van de eerste minuut wakker en versloegen ze Sophie en Julie in 2 sets.

Als 1e dame kreeg Natasja Sophie voorgeschoteld. De 1e set was heel spannend en werd nipt verloren door Aaghem. Nadien verdween de energie een beetje uit Natasja’s lijf en ging de 2e set snel verloren. Marleen kwam tegenover Julie te staan, die dan al haar 39e match (of zo) van de week speelde. Maar moe was Julie nog lang niet. Ze stuurde Marleen van het kastje naar de muur en haalde zo een vlotte zege binnen. Michaël mocht het weeral opnemen tegen Jeremie, tot diens grote ergernis en groot “Aj nee, toch ni weeral…”-gevoel. Er was blijkbaar een Denderleeuws zwart beest in de zaal. Een klassieke Michaël-match leek er weer aan te komen. Als er 4 sets gespeeld mochten worden, dan zou hij er absoluut 4 willen spelen. Na twee sets stonden de bordjes in evenwicht, maar Mich zou Mich niet zijn als hij niet won van Djé. Dus Michaël deed wat hij moest doen! Zelf mocht ik het opnemen tegen Mathieu. In de heenmatch was deze match nog spannender dan de T-shirts van Bjorn, maar deze keer niet echt. In de eerste set liep het voor mij nog vlot, vooral omdat Mathieu niks anders deed dan smashen en buiten kloppen, waardoor ik weinig onder druk stond. In de 2e set was het scenario omgekeerde. Mathieu’s tactische aanpassingen werkten blijkbaar, tot mijn grote frustratie. Ettelijke krijspartijen en een fysieke bedreiging van de sporthalmuur later was de nederlaag na 3 sets een feit. Alsook een transfervoorstel ;)

4-2 na de enkels, er zat nog een puntje in… eventueel. Na een spannende set met verlengingen delfden Michaël en Marleen het onderspit tegen Julie en blokbeest Erwin. De tweede set was het verschil groter en kon Ronse de zege binnenhalen. Natasja en ik konden het langer volhouden tegen Mathieu en Sophie. We konden één setje vlot winnen door Sophie constant te viseren. Maar in de laatste set speelden de Ronsenaren iets verstandiger, waardoor Oudegem aan het kortste eind trok.

6-2 op ons doos, maar geen schande tegen een sterk Ronse. De “derde time” werd vlot gewonnen met maar liefst 30 seconden verschil. De zoektocht naar een Ronsische of Brakelse frituur die ons nog wou bedienen was echter minder succesvol. Nog nooit zoveel goesting gehad op een Bicky Burger… Dan toch maar nog die laatste zak chips aangevallen thuis.

Nils

Een derby, het is altijd iets speciaal. Je zwakke plekken zijn gekend evenals je sterke punten. Het is dan ook de bedoeling om verassend uit de hoek te proberen komen en soms moet je daarvoor eens een gokje doen. De uitslag is u wellicht al bekend: Oudegem 3G heeft een verkeerd gokje gedaan.

Alhoewel, laat ik meteen daarbij toevoegen dat de ovewinning zondag wellicht met ieder mogelijke opstelling naar 2G was gegaan. Ze speelden goed badminton en wisten ons zelfs op ons geliefkoosde discipline te kloppen.

De wedstrijd zelf:

De dames dubbel ging van start en er werd daar eigelijk met weinig verwachtingen gespeeld. Dat de magie er niet echt is in het dubbelspel tussen Nele en Isabel wisten we al wat langer, maar zonder Katrien hadden we weinig keuze. Het werd weliswaar nog spannend in de tweede set, maar jammer genoeg verloren ze in 2 sets.
Intussen was de heren dubbel ook bezig en deze ging steeds vrij gelijk op. Niet het meest spectaculaire spel, beide partijen probeerden vooral geen fouten te maken (behalve Jan, die smashte op alles wat bewoog ;-)). Terug trok 3G aan het korste eind toen op het einde van beide sets een kleine kloof werd geslagen. 0-2

De heren enkel tussen Michael en Lens ging zoals verwacht vrij vlot naar Michael, hoewel ondergetekende zeker niet ontevreden was. Het enige jammere van de zaak bleek dat er maar 1 helft van het terrein bleek moe te worden :)
Nele moest intussen tegen Natasja en liet haar geen kans om in de wedstrijd te komen. Nele bracht een vlotte eerredder binnen. 1-3

Er werd gegokt dat Bjorn ging enkelen en Roel werd hiervoor op de 2e enkel gezet. Mispoes, het werd Nils. Roel had duidelijk zijn dag niet en maakte vrij veel fouten om het Nils moeilijk te maken - jammer, ik hoor hem nochtans graag eens brullen -, duidelijke winst voor 2G dus. Intussen nam Nathalie ook de maat van Isabel die weinig weerwoord kon bieden op de clears die ze geserveerd kreeg. met een 1-5 achterstand was het kalf dus reeds verdronken.

Toch bleef Oudegem 3G voluit gaan en wilden we nog 2 extra eerredders halen in de mixen. het werden beide verdienstelijke matchen, maar het tikkeltje extra dat er vorig jaar altijd inzat was er niet. Tweemaal verlies in 3 sets en zo werd het nog een bittere 1-7.

De gevoelens bij Oudegem 3G waren achteraf vrij gemoedelijk. Het feit dat we in de heenronde konden gelijkspelen was al een kleine stunt op zich en het gemis van Katrien was vooral in de dubbels merkbaar.

Het beste wat er kon gebeuren voor Oudegem is gebeurd, de ploeg met de meeste kansen op behoud heeft gewonnen en doet zo een mooie stap naar het behoud. Aan hen om dit te blijven bevestigen en aan ons om de punten nog af te snoepen van andere ploegen!

De eerste match van de terugronde in de gemengde competitie 1e provinciale betekende ook meteen de derby van het 2e tegen het 3e Oudegemse team. Deze keer was het voor 2G een match op verplaatsing, thuis. De heenmatch eindigde na een spannende maar zenuwachtige partij op een billijk gelijkspel, maar daar zou geen enkele van de twee ploegen nu tevreden mee zijn. Beide teams vormen immers de rode lantaarn in de reeks met respectievelijk 4 en 3 punten. Winnen en punten verzamelen was te de dringende boodschap! Alleen jammer dat er maar één ploeg kan winnen.

Beide teams konden niet de voltallige ploeg opstellen. Katrien was er bij 3G niet bij wegens examens, Marleen kon bij 2G ook niet van de partij zijn door het werk. Om Marleen te vervangen gingen we daarom te rade bij Nathalie. Aan onze opstelling werd weinig gesleuteld. Onze min of meer klassieke opstelling leek ons het beste om de wedstrijd aan te vangen. Stilletjes hoopte ik als kapitein op het ideale scenario, 1-5 voorsprong na de dubbels. Dat zou de stress van de mixmatchen moeten wegnemen, een discipline waar 3G zeer sterk voor de dag mee komt.

In de heren dubbel gaven Bjorn en Michaël partij aan Jan en Lens. Een beetje een sputterend begin ging over in een minder sputterend einde. Geen zware mokers maar een “rondspelend dubbelspel” met niet te veel onrechtstreekse fouten zorgden voor winst in de 1e set. Sies en Michsmash gingen daarna door op hun elan. Met een hoge dosis aan spectaculaire vispluimen werd een al bij al vlotte overwinning geboekt. Onze dames bekampten in hun dubbel Nele en Isabel. In de 1e set werd goed gespeeld en vlot gewonnen. In de daarop volgende set krikte de tegenstand hun niveau wat naar omhoog. Het werd spannend, maar net op tijd kon de 2e set nog gewonnen worden met 22-20. Ideaal scenario dus!

In de enkels werd besloten om Natasja als eerste te laten enkelen. Nele is sowieso al moeilijk te verslaan, en daar kwam nog bij dat ons Natasja naar eigen zeggen niet te zwaar in vorm was. Natasja deed haar best maar kon geen aanspraak maken op de zege. Nathalie kon dat door het klassementsverschil op papier zeker wel doen. Er werd goed geanticipeerd en strak gecleard. En ook gewonnen! 1-3, alles op schema.

Bij de heren rekenden we omwille van de klassementsverschillen op papier op twee overwinningen in het enkelspel. Het looze vissertje viste er op los tegen Lens, die het van al dat pluimen die een halve centimeter boven de vloer nog steeds goed geraakt worden danig op de heupen kreeg. 37 keer het punt moeten maken is inderdaad niet leuk ;) Mich liet geen steken vallen en won met twee maal 21-14. Zelf mocht ik het op nemen tegen Roel. Op andere dagen moet ik “kapitein” zeggen, maar vandaag was dat eventjes omgekeerd. Een Roel in vorm valt zeker niet te onderschatten, integendeel! Grote voorzichtigheid is zeker op zijn plaats, en liefst ook niet te veel stress. Helaas was dat laatste er wel bij voor mij, maar gelukkig nog beheersbaar omdat Roel niet in goeie doen was. Ik won met twee maal 21-15, maar mooi om aan te zien was de match niet. Maar het belangrijkste, de overwinning was wel een feit! 1-5 voorsprong na de dubbels, perfect verloop.

De gemengd dubbels werden nog gespeeld voor de meerdere eer en glorie in de Oudegemse annalen der badmintongeschiedenis. Ons onuitgegeven duo Nathalie en Bjorn maakten er een spannende driesetter van tegen Roel en Isabel. Een grote achterstand in de derde set werd nog omgebogen naar nipte winst. Natasja en ik mochten het zoals in de heenronde opnieuw opnemen tegen broer en zus Guns. En net zoals toen ging het in de eerste set niet goed. Jan en Nele zijn vakkundige stofzuigers in het gemengd dubbel en wij speelden een beetje als kiekens zonder kop. De eerste set ging dan ook logischerwijs verloren. Gelukkig konden we ons nadien herpakken door wat rustiger en meer afwachtend te spelen. De gevolgen waren positief want de twee volgende sets werden gewonnen.

Het werd dus uiteindelijk nog een ruime 1-7 overwinning, iets wat we misschien niet verwacht hadden, maar leuk was het wel. Hiermee komt 2G eventjes weg van een degradatieplaats, maar ons doel is nog verre van bereikt. Er zullen nog heel wat punten gesprokkeld moeten worden, en dat kan ook, want de ploegen in de reeks liggen heel dicht bij mekaar. Enkel Wit Wit Ronse steekt er een beetje bovenuit, maar waarom zouden we daar donderdag geen puntje kunnen afsnoepen? Hopelijk hebben we in tegenstelling tot de heenronde het geluk wat aan onze kant in de terugronde.
Nils

Voor de tweede match op rij konden we wegens een kwetsuur geen beroep doen op onze sterkhouder Michaël. Glenn werd nog eens bereid gevonden om in te vallen, dus konden we de match met goeie moed aanvangen om proberen een puntje uit de brand te slepen. De Mintons kwamen met hun vaste dames naar ons, maar de heren waren niet de verwachte pionnen. Dan maar direct aan de slag in de dubbels. Over de herendubbel van Glenn en mij tegen Johan en Wesley valt er weinig te zeggen, toch niet op badmintongebied. Wij speelden desastreus slecht, Mintons speelde zeer solide, gevolg: zwaar op ons doos in 2 sets. Spijtig ook van de discussie over de stand in de 2e set, beide teams waren wat opgenaaid door eerdere uitlatingen op de baan. Maar aan de overwinning van de Mintonsheren viel weinig af te dingen. De damesdubbel was iets spannender qua puntenverloop, maar helaas trokken Natasja en Marleen aan het kortste eind tegen hun B2-opponenten Evy en Angelique. Onmiddelijk 0-2 achter en op achtervolgen aangewezen.

In de eerste enkel gaf Wesley mij partij. De eerste set ging veel té vlot naar mij. Niet dat ik goed aan het spelen was, integendeel, Wesley was zowaar nog slechter dan mij. Open kansen werden door hem niet afgemaakt en hij sloeg dankbaar veel buiten. Maar je kan het natuurlijk al raden wat het gevolg is in set 2 en 3 als Wesley ineens de foutenlast drastisch gaat beperken. Den dezen hier ondergaat de wedstrijd, wil maar kan niks terugdoen en wordt eenvoudig afgedroogd. Sies nam het op tegen de lager geklasseerde Sander, maar daarbij had Bjorn het toch niet onder de markt. Er werd wel gewonnen in 2 sets, maar het verschil was minimaal. Ondertussen had Marleen een zeer spannende set achter de rug tegen Angelique. Na lange verleningen (26-24) haalde Marleen het nipt. De tweede set ging naar de Mintons, maar in de laatste set duwde Marleen het gaspedaal wat dieper in en werd er een mooie overwinning geboekt! In de 2e enkel ging Natasja vlot van start tegen Evy. Zo goed als de eerste set ging, zo slecht ging het in de tweede. Natasjas elleboogblessure speelde opnieuw op waardoor de kracht en de fut uit haar lijf verdween. Twee korte sets later was verlies een feit.

2-4, alles moest nog in de mixen gebeuren. Nog nooit hadden we beide mixen in één ontmoeting kunnen winnen dit en vorig seizoen. Dat moest dan nu maar gebeuren. Bjorn en Marleen zijn al een tijdje goed op mekaar ingespeeld en vingen de 2e mixpartij aan. In de eerste set ging het zeer goed op tegen Johan en Angelique. Dankzij een paar Sies-pluimen en een miraculeus antwoord van Marleen op een smash in haar richting, werd nipt gewonnen met 21-19. In de 2e set drongen de Mintons iets minder aan en ging Oudegem op haar elan door. Met 21-14 werd de partij beklonken. We stonden nog altijd met lege handen maar Glenn en Natasja konden ons dat laatste verhoopte punt nog bezorgen. In de eerste set werd verloren van Wesley en Evy. Gelukkig herpakten onze jongste deernes zich in de 2e en 3e set met strak en aanvallend badminton. Beide mixen gewonnen, het puntje was binnen!

We waren natuurlijk tevreden met een puntje. Met dank aan de dames die de "gevallen steken" van de heren opvingen! Maar natuurlijk was er ook sprake van een klein beetje ontgoocheling wegens de gemiste kans op winst. Maar ja, laat ons kortstondig genieten van onze voorlopige 2e plaats in de rangschikking (we hebben al veel ontmoetingen gespeeld). Nu is het wachten tot 7 november vooraleer we weer aan de bak kunnen tegen Pluimplukkers. Hopelijk kunnen we daar op verplaatsing opnieuw wat punten rapen!

Nils

Omdat het er eindelijk eens van gekomen is, val ik maar direct met de deur in huis. Na bijna anderhalf jaar boekt Oudegem 2G nog eens een zege! Heel lang geleden, we waren het niet meer gewoon. Winst tegen Latem 2G, een ploeg die vorig seizoen zakte uit 3e liga.

Voor de gekwetste Michaël werd een gepaste vervanger gevonden: Glenn. Bij Latem waren er blijkbaar ook gekwetste heren. Vaste pionnen Jeroen en Karel konden niet meedoen. Zij werden vervangen door Patrick (B1) en Manuel (B2). Dat zorgde ervoor dat beide teams qua klassementen quasi gelijkwaardig waren. Glenn en ik mochten het in de dubbel opnemen tegen Patrick en Manuel. In het begin van de 1e set ging het nog gelijk op, maar al snel sloegen we een comfortabel kloofje, zodat er met ruime cijfers kon gewonnen worden. In set 2 een identiek scenario, wat dus snelle winst betekende. Onze dames Marleen en Natasja namen het op tegen Evelyn (De Meyer) en Evelien (Struyvelt). Het werd een wedstrijd die op en af ging. Eerst was het aan de Evelienen, dan aan de Aghemnareskes, en dan terug weer aan de Latemse dames, mooi verdeeld over 3 sets.

1-1.

In de 1e enkel stond Patrick tegenover mij. Bijna een hele 1e set door scoorden we elk om beurt een puntje. Het ging gelijk op tot 18-18 toen Patrick enkele dankbare foutjes maakte. De 2e set was een heel stuk beter van mijn kant, en iets minder van Patricks kant. Hij maakte iets meer fouten terwijl dat bij mij omgekeerd was. Maar het moest gezegd, ook het geluk zat deze keer meermaals aan mijn kant, waardoor de match relatief eenvoudig gewonnen werd. Ondertussen was Natasja een zware match begonnen tegen Evelyne De Meyer. In de 1e set kon Natasja optimaal profiteren van de foutenlast van Evelyne en haalde ze die set ook binnen met solide badminton. In set 2 begon Natasja stilaan meer op haar adem te trappen en begon de match te kantelen. Natasja hoopte de klus nog af te maken bij een 19-19-stand, maar 2 korte rally's beslisten daar anders over. In de 3e set was het vat af en kreeg Natasja nog krampen in de kuit op de koop toe: match gespeeld.

2-2

Bjorn gaf Manuel partij in de 2e enkelwedstrijd. Het was al een tijdje geleden dat Bjorn nog eens kon winnen in een enkelpartij dit seizoen, maar vandaag voelde hij zich in zijn sas. Bjorn rook bloed en "kapte" zich een weg voorbij Manuel in 2 sets. Marleen had het veel lastiger in haar enkel tegen Kathleen. Ze had vooral moeite met de cross smashes en de diepe cross clears van de tegenstander (ze deed een voortreffelijk Glenneken). Marleen kon haar spel niet opleggen en moest meestal in de verdediging gaan. Ze kwam niet echt onder de druk uit en verloor in 2 sets.

3-3

Het moest dan maar in de mixen gebeuren om punten te pakken. We hoopten Oudegem 1G en 3G een beetje te kunnen imiteren die zo vaak een wedstrijd beslissen in de mixpartijen. Gemengd dubbel is niet ons sterkste discipline, maar dat is het bij Latem ook niet, dus roken we wel onze kans. Glenn en Natasja hadden de dag ervoor in de competitie met 1G al bewezen dat ze een match naar hun hand konden zetten, en dat was dit keer niet anders tegen Patrick en Evelien. Twee korte sets later was het eerste punt al binnen. Show-mixkoppel Sies en Marrrrleentje gaven partij aan Manuel en Kathleen. En zoals Bjorn het graag heeft, was het een beslissende wedstrijd waar iedereen op hem staat te kijken en te supporteren. Wie Sies kent, weet dat hij dan altijd met plezier een extra luidruchtig tandje kan bijsteken. De 1e set werden er weinig of geen fouten gemaakt en ging de winst vlot naar Oudegem. In de 2e set kwam er het plotse (maar niet onverwachte) concentratieverlies. Onmiddellijk 8-0 achter. Tijd om weer wakker te worden, en dat gebeurde ook net op tijd. Met de rug tegen de muur vonden Marleen en Bjorn opnieuw het goeie ritme. Een thrillertje was in de maak: een paar Latemse matchpunten werden weggewerkt, zelf werden er matchpunten gecreëerd maar toch vakkundig verkwanseld. Latem ging dan uiteindelijk nipt met de setwinst lopen. Gelukkig trok Oudegem in de 3e set de goede lijn van de 1e set door. Er werd rustiger gespeeld en langzaam werd er een kloofje opgebouwd. Op het einde kon het Latemse duo steeds minder weerwerk bieden, waardoor de laatste mix uiteindelijk nog vlot naar Oudegem ging.

3-5!

Eindelijk winst en 2 kostbare punten. We springen in de stand ineens ook van devoorlaatste plaats naar een voorlopige 2e plaats. Dat duidt er nog maar eens op dat de teams in 1e provinciale zeer aan mekaar gewaagd zijn, waarbij Wit Wit er voorlopig nog bovenuit steekt. Hopelijk is dit een beetje de start van wat meer vertrouwen en rust in de ploeg, zodat we de "net niet"-wedstrijden kunnen ombuigen naar "net wel"-wedstrijden.

Nils

De 2e wedstrijd van het seizoen werd een weerzien met Wit Wit Ronse 2G. We wisten wel dat er mensen van Wit Wit gingen komen, maar met hen weet je eigenlijk nooit wie er uiteindelijk zal komen opdagen. Eén constante, ploegkapitein Erwin, die zoals vanouds half België afbelt om een Ronsische ploeg samen te stellen. De manager toverde een stevig ploegje uit zijn hoed: 3 B1-heren en 2 B1-dames. "Vette kluif", "Een puntje pakken is al goe" en "Pfff, amai mijn..." klonken in verschillende varianten door de zaal. Allez vooruit, een typische niks-te-verliezen-match.

In de heren dubbel gingen Bjorn en Michaël aan de gang tegen Erwin en Jeremie. Geen Michsmash vandaag bij onze heren, hard aanvallen was er niet bij (die besnaring toch!) zodat Ronse gemakkelijk het laken naar zich toe trok in 2 sets. Natasja en Marleen ging het echter beter af. Na verlies in de 1e set, haalden ze de 2e set naar zich toe tegen Lieselot en Els. De 3e werd ongemeen spannend, maar helaas zat het geluk hen niet mee en ging de laatste set met een nipte 19-21 naar Wit Wit.

Meteen 0-2 achter. Aanklampen was de boodschap, want Ronse had twee hoger geklasseerde dames tegenover Natasja en Marleen gezet. We hoopten op kleine mirakels, maar helaas waren God en Allah ons niet goed gezind. Natasja verloor zwaar van Lieselot, Marleen hield het nipter tegen Els, maar ook zij leed een verlies in 2 sets. De heren kregen gelijkgeklasseerde heren tegenover zich, mits enkele porties goede vorm kon dit wel lukken. Mich liep al snel uit tegen Jeremie en bleef dat punt na punt ook doen. Geen fouten te bespeuren in zijn spel. Dje wist er geen raad mee en werd dan ook vakkundig in de figuurlijke pan gehakt. Zelf mocht ik het opnemen tegen Mathieu. Helaas ging het mij niet zo gemakkelijk af als Michaël. De 1e set werd nipt binnengehaald, de 2e set was al veel minder. Een 3e set mocht uitsluitsel brengen. Geen van ons beiden was op een hoog niveau aan het spelen, maar spannend was het wel. Gelukkig een matchpunt kunnen wegwerken om dan zelf het eerste matchpunt te pakken.

2-4, er was nog een sprankeltje hoop. De mixen zijn niet altijd onze beste matchen, maar we hoopten toch dat we eens het tegendeel konden bewijzen. Bjorn en Marleen namen het op tegen Mathieu en Els. Ronse speelde tactisch een goeie match en Oudegem kon net niet zijn/haar voet er tegen zetten. Verlies in 2 sets, maar er zat misschien iets meer in. Natasja en ik waren ondertussen al een tijdje bezig tegen Dje en Lieselot. De eerste set ging redelijk snel naar ons, de 2e set werd nipt verloren. We speelden best wel goed naar onze normen (wink wink ;) ) maar helaas kon Ronse bij de laatste punten net dat tandje bijsteken, 19-21 verlies in 3e set.

2-6 op ons doos! Er had misschien wel een puntje ingezeten met wat meer geluk, maar Ronse was in ieder geval een stuk sterker. Maar leuke bijkomstigheid was dat het niveau toch al wat hoger lag dan in de eerste ontmoeting. Hopelijk kunnen we de lijn doortrekken en binnenkort een keertje stunten?! De punten in 1e provinciale zijn heel kostbaar. Een rustig seizoen wordt het absoluut niet. Maar de spirit is er in ieder geval :)

Nils

De nieuwe mixploeg Oudegem 2G mocht maandag haar debuut maken in 1e provinciale. Het was lang geleden om zo vroeg op het seizoen nog eens uit de startblokken te schieten, maar voorbereid waren we in principe wel. In 1e provinciale zit dit seizoen natuurlijk nog een team van Oudegem: Oudegem 3G, dat vorig seizoen vlotjes de titel in 2e provinciale pakte. Dus dat betekende van de eerste speeldag al een rasechte derby!

Beide teams waren natuurlijk sterk gemotiveerd om uit te maken welke de beste Oudegemse provinciale mixploeg is. Op papier stond 2G er qua klassementen beter voor dan 3G, maar in zulke matchen mag je op zoiets niet voortgaan. Iedereen kent wel de sterktes en zwaktes van de tegenstanders door en door, dus voor je het weet heb je het vlaggen.

In de damesdubbel namen Natasja en Marleen het op tegen Nele en Katrien, hun teamgenoten van Oudegem 1D. Enigszins verrassend lieten Tasja en Marrrrrleen zich veel te gemakkelijk met zware cijfers opzij zetten. Het bleek allemaal niet zo goed te lukken en de dames van 3G gingen toch wel verschroeiend van start. Michaël en Nils namen het in de herendubbel tegen de schoonbroers Lens en Jan op. De 1e set was duidelijk voor 2G, de 2e set duidelijk voor 3G. En beetje op en af, maar gelukkig ging het voor ons terug bergop in de 3e set die vlot gewonnen werd.

Natasja mocht als eerste haar match aanvangen tegen Nele. De 1e set werd nog gewonnen maar daarna sloeg de motor van Nele aan en in ware Vital Borkelmans-stijl nam ze in geen tijd de 2e set. Nele bleek fysiek een stuk sterker voor de dag te komen dan Natasja en ze bezorgde haar ploeg een belangrijke overwinning. Ondertussen was Michaël ook van start gegaan tegen Lens. Daar ging de winst in duidelijke 2 sets naar Michaël. Marleentje mocht het tegen haar dorpsgenote Katrien opnemen in de 2e damesenkel. De 1e set werd een thrillertje met nipte winst voor Marleen, die in de 2e set op haar elan doorging en met mooi badminton de winst pakte. Zelf nam ik het nog op tegen Jan. Hier werd met 2 sets gewonnen.

4-2 voorsprong na de dubbels en enkels. Maar tegen 3G met hun sterke mixreputatie weet je nooit, en was de overwinning dus helemaal nog niet binnen. En dat hebben we geweten...
Broer en zus Nele en Jan namen het op tegen Natasja en Nils. Zelf waren we veel te zenuwachtig aan de match begonnen. Tactisch konden we geen vuist maken en de ongedwongen fouten stapelden zich op. Jan en Nele bleken heel gemotiveerd en speelden sterk en nagenoeg foutloos. In de 1e set gingen we duidelijk krijsend ten onder. In het begin van de 2e set stonden we wat beter te spelen, maar de zenuwen waren duidelijk nog niet verdwenen. 3G bleef sterk spelen en haalden verdiend de winst binnen. Ondertussen hadden Michaël/Marleen en Lens/Katrien de 1e 2 sets onder mekaar verdeeld. In de 3e set stond 2G lang op grote afstand, maar naar het einde toe deden ze een Michaëleken en kwamen terug opzetten. Helaas zat op het einde van de 3e set het geluk niet aan hen kant en werd de wedstrijd verloren.

Eindstand: 4-4. Een billijk gelijkspel waar vooral 3G heel tevreden mee was. Het eerste punt is in elk geval al binnen, we hopen althans dat de volgende punten er snel zullen komen. Alvast een leuke match gehad met veel ambiance aan de zijlijn. Sportieve revanche in januari!

Nils

Een verschil in ambities zorgde ervoor dat de chemie tussen de spelers van Oudegem 2G volledig was verdwenen. Daarom werd er in het tussenseizoen geopteerd om een volledig nieuwe ploeg op te starten in 1e provinciale. De nieuwe ploeg zal bestaan uit Michaël, Nils, Bjorn, Marleen en Natasja.

Met deze kern moet een verlengd verblijf in eerste provinciale zeker binnen het bereik liggen. In een reeks waar het niveau van de ploegen dicht tegen elkaar ligt is zelfs een top 3 plaats niet uitgesloten.

De zin en ambitie om er aan te beginnen is groot. Maar liefst 4 van de 5 spelers werkten afgelopen weekend aan hun badminton vaardigheden. Enkel Bjorn toont zich zoals vaak tijdens de zomerperiode afwezig. Hopelijk haalt hij snel zijn oude niveau. Zijn tomeloze inzet blijft alleszins een voorbeeld voor de rest van de ploeg.

Nu Marleen zo goed als verlost is van haar rugblessure lijkt zij ook klaar om een stapje hoger te zetten. Natasja heeft ook regelmatig last van kwaaltjes. Hopelijk blijven deze dit seizoen achterwege. Samen met Marleen hoopt ze alleszins de B2 reeks onveilig te maken. Bij de heren heeft Michaël zich na enkele jaren goed aangepast aan het B1 niveau. Nu hij ook werkt aan zijn mix kwaliteiten mogen we van hem vuurwerk verwachten. Nils behaalde vorig jaar het B1-status en kan nu zonder klassementsbeslommeringen het seizoen aanvangen. Als ploegkapitein mag hij ook de ploeg naar vele tactische overwinningen sturen.

De tegenstand in de reeks komt uit diverse hoeken. Latem 2G zal gebrand zijn om zijn positie in 3e liga weer in te nemen. Wit Wit 2G is ook een gevaarlijke outsider. Omdat hun eerste ploeg versterkt is zakken mogelijk enkele dames een ploegje. Bovendien zijn de invallers van Wit Wit bijna altijd sterker dan hun basisspelers. Pluimplukkers 3G zakte ook al uit 3e liga. Afwachten of deze ploeg de ambitie heeft om te stijgen. Het blijft zoiezo een sterke ploeg. De Mintons is eveneens een evenwichtig geheel tussen ervaren en jeugdige spelers. Beveren 1G is dan weer de meest ervaren ploeg uit de reeks en steeds een te duchten concurrent.

Op 30 augustus begint Oudegem 2G zijn seizoen echter tegen Oudegem 3G. Een rasechte derby tussen 2 van onze clubs die in dezelfde reeks spelen. Wij kijken er al naar uit. Dat Marleen het team van Lens verliet om in het nieuwe 2G te gaan spelen geeft de ontmoeting een extra spicy tintje.

In de heenronde kon Oudegem 2G nog voor een kleine stunt zorgen door gelijk te spelen tegen Lokerse 3G. In de terugronde kwam Lokeren sterker voor de dag, of was Oudegem nu net iets zwakker? Er werd hard gestreden maar dat kon toch niet verhelpen dat Oudegem 2G met 1-7 de boot in ging tegen de derde ploeg uit Lokeren.

Vandaag mocht onze ploeg aantreden tegen Lokerse. Na een korte bespreking van onze opstelling (ons Sofie kon ons helaas niet vervoegen), begonnen we met de dubbels. Bjorn en Michael bewezen in het verleden reeds dat ze goed samenspelen. Ook deze keer wonnen ze de wedstrijd in 3 spannende sets. Ondertussen waren Veerle en Saskia aan het spelen tegen Liesbeth en Elke. Helaas moeten ze deze wedstrijd prijsgeven. 1-1 stond er op het scorebord.

Met volle moed ving Michaël aan met zijn enkel tegen een sympathieke ex-A-speler. En het mag gezegd worden: onze Michaël heeft dat zowaar absoluut schitterend gedaan. Hij was gewoon DE MAX. Zoals verwacht, werd het een zwaarbevochten wedstrijd. Toen het in de derde set 5-11 stond voor Christof, wist Michaël dat hij zijn opponent zwaar onder druk moest zetten om alsnog de set binnen te rijven. En Michaël, die mij fysiek beter voor de dag leek te komen, beet zich vast. We kregen nog enkele spectaculaire rally's voorgeschoteld waarbij Michaël steeds opnieuw, door op het juiste moment taktisch te spelen, de overhand kreeg. Bij een 21-18 stand in de derde set kon hij dan ook, het laken naar zich toetrekken. Super gedaan hoor, een zeer mooie prestatie!

Helaas had Saskia haar enkel inmiddels verloren tegen haar sterke tegenstandster. Veerle, daartegen, ging als een wervelwind van start. In de eerste set bracht ze gevarieerd badminton en maakte verschillende mooie punten door de tegenstandster van het kastje naar de muur te spelen. De tweede set was bijna een exacte kopie van de eerste. Door te winnen van deze B2, gunde ze zichzelf ook ineens twee punten. Terecht verdiend! Inmiddels stond de stand 3-2.

Onze hoop was nu gericht op Nils om alsnog een 4-2 stand uit de brand te slepen. Van Nils weten we dat -ook hij- een schitterend enkelspeler is. En dit bewees hij opnieuw door zijn tegenstander vakkundig in twee sets over de knie te leggen. Hiermee is Nils zijn 12de en 13de punt binnen :-) Proficiat met het B1-schap.

4-2 stond het voor de aanvang van de mixwedstrijden. Het hoeft geen betoog dat zowel Bjorn en Saskia als Nils en Veerle, bij deze stand, gretig aan hun partij startten en hoopten door te stomen naar een overwinning. Helaas, moesten we, in de Lokerse mixkoppels onze meerderen erkennen. 4-4 prijkt(e) er op het scorebord. Een mooie prestatie tegen de ploeg die als tweede genoteerd staat.